پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٩ - دشمن بيدار است و شما در خواب!
جامعه در مىآيد و اين در صورتى است كه دشمنان خونخوارى براى غصب حقوق مظلومان به پا خيزند و آتش فساد و ظلم را بر افروزند.
در چنين شرايطى، جز به وسيله جنگ، نمىتوان آرامش و عدالت و صلح و صفا را به جوامع انسانى باز گرداند.
از همين رو است كه قرآن مجيد مىفرمايد: « «أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ» [١]، به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل گرديده، اجازه جهاد داده شده است، چرا كه مورد ستم قرار گرفتهاند و خدا بر يارى آنها توانا است».
و در جاى ديگرى مىفرمايد: « «وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ» [٢]، و در راه خدا با كسانى كه با شما مىجنگند نبرد كنيد، ولى از حد تجاوز نكنيد كه خدا تعدّى كنندگان را دوست ندارد».
بنا بر اين، اگر امام عليه السّلام در اينجا اشاره به افروختن آتش جنگ مىكند، به خاطر آن است كه غارتگران خونآشام شام، بارها به مرزهاى كشور اسلام تجاوز كرده بودند و خونهايى را ريخته و اموالى را به غارت مىبردند و اصولا، با جانشين پيامبر- كه همه مردم با او بيعت كرده بودند- سر ناسازگارى داشتند و براى رسيدن به خواستههاى نامشروعشان، راه جنگ را برگزيده بودند.
به همين دليل در ادامه اين سخن، سه جمله، بيان مىفرمايد: كه هر كدام گواهى بر اين مدّعا است. نخست مىفرمايد: «نقشههاى شوم و خطرناكى، بر ضدّ شما كشيده مىشود، امّا شما طرح و نقشهاى در برابر آن نداريد، «تكادون و لا تكيدون».
ديگر اين كه: پيوسته اطراف شما كم مىشود (شهرهاى اطراف شما را مىگيرند و انسانها را از بين مىبرند) و شما هرگز، به خشم نمىآييد و احساس درد و
[١] سوره حج، آيه ٣٩.
[٢] سوره بقره، آيه ١٩٠.