منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٣٩٤ - و من خطبة له

الترجمة

از جمله خطب شريفه آن حضرت است در مقام تنفير از دنيا و ترغيب در آخرت مى‌فرمايد كه: بدانيد و آگاه باشيد كه دنيا سرائيست كه سلامت مانده نمى‌شود از آن مگر در آن، و خلاصى يافته نمى‌شود بچيزى كه باشد از براى آن، امتحان شده‌اند مردمان با او امتحان شدنى، پس آنچه كه گرفته‌اند از براى دنيا بيرون كرده ميشوند از آن بصد رنج و عنا، و حساب كرده ميشوند بر آن در روز جزا، و آنچه كه گرفته آنرا از دنيا از براى غير دنيا يعنى از براى نجاة عقبا، مى‌آيند بر او و مى‌ايستند در او يعنى ثواب آنرا در مى‌يابند و بجزاى آن نايل ميشوند بدرستى دنيا در نزد صاحبان عقل و شعور مانند سايه‌ايست در اين اثنا كه مى‌بينى آنرا شايع و منتشر حتى آنكه بر چيده مى‌شود در اين كه زايد و تمامست، تا اين كه ناقص مى‌شود يعنى دنيا در نظر مردم ثبات و دوام دارد لكن اگر تأمل و فكر درست بكنى در معرض زوال و فنا است.

و من خطبة له ٧‌

و هى الثالثة و الستون من المختار فى باب الخطب‌ فاتّقوا اللّه عباد اللّه و بادروا آجالكم بأعمالكم، و ابتاعوا ما يبقى لكم بما يزول عنكم، و ترحّلوا فقد جدّ بكم، و استعدّوا للموت فقد أظلّكم، و كونوا قوما صيح بهم فانتبهوا، و علموا أنّ الدّنيا ليست لهم بدار فاستبدلوا، فإنّ اللّه لم يخلقكم عبثا، و لم يترككم‌