منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٥٣ - فصل دوم در آداب و تعقيبات نماز عصر

[و تو را مى‌خوانم به همان چيزى كه يوسف تو را خواند آنگاه كه بين او و اهلش جدايى افكندى، آنگه كه او در زندان بسر مى‌برد، پس همان گونه كه او تو را خواند و بنده تو بود، من نيز تو را مى‌خوانم و بنده توام، و از تو نيز در خواست نمود در حالى كه بنده تو بود، من نيز از تو درخواست مى‌كنم در حالى كه بنده توام، كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و گره از كارم بگشايى چنان كه از كار او گشودى، و دعايم را مستجاب كنى همان گونه كه دعاى او را مستجاب فرمودى، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و برايم چنين و چنان كن‌].

و حاجت خود را بيان كن. بعد از آن دو ركعت ديگر را بجاى آر، و بگوى بعد از آنكه فارغ شدى از آن:

يا من اظهر الجميل و ستر القبيح‌

تا آخر دعا چنانچه گذشت.[١] و بعد از آنكه از دعا فارغ شدى به واسطه نماز عصر اذان بگوى، و فصل كن ميان اذان و اقامت به سجده‌اى، و بخوان آنچه خواندى در ميان اذان و اقامت نماز صبح و نماز ظهر.

پس از آن مشغول به نماز عصر شو و جميع آداب كه در نماز ظهر مرعى داشته‌اى در اينجا نيز مرعى دار، و در ركعت اول سوره‌ إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ‌ يا سوره‌ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ يا هر سوره‌اى كه در كوتاهى مثل اينها بوده باشد بخوان، چنانچه روايت كرده است شيخ الطّائفة و امام الشّيعة در كتاب «تهذيب الاحكام» به سند صحيح از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧.

و بعد از فارغ شدن از نماز عصر بخوان همان تعقيبى را كه بعد از نماز ظهر خواندى سواى آن چيزى كه مخصوص به تعقيب نماز ظهر باشد. و بگوى بعد از آن، آن چيزى را كه مخصوص است به نماز عصر، و آن اينست:

[١] ص ٢٤٥.