منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢١٥ - آداب كفش پوشيدن

[دعاى وقت پوشيدن زير جامه‌]

و در روايت آمده كه در حالت ازار پوشيدن اين دعا بايد خواند كه:

اللّهمّ استر عورتى، و آمن روعتى، و اعفّ فرجى، و لا تجعل للشّيطان في ذلك نصيبا، و لا له الى ذلك وصولا، فيضع لى المكائد، و يهيّجنى لارتكاب محارمك.

[خداوندا عورتم را بپوشان، و بيم مرا به امنيت مبدل ساز، و دامنم را پاك نگاه دار، و براى شيطان (نسبت به من) در اين امر بهره و دسترسى قرار مده، كه مكرش را برايم بگسترد، و مرا به ارتكاب گناهان برانگيزد].

و سزاوار آنست كه در وقت زير جامه پوشيدن روى به قبله نباشد.

مترجم گويد: «همچنين سزاوار آنست كه ايستاده ازار نپوشد چه در كتابى كه منسوب است به امام الورى حضرت امام رضا- عليه التّحيّة و الثّناء- به نظر احقر رسيده كه آن حضرت فرموده‌اند كه: «ازار را هرگز در حالى كه ايستاده‌اى مپوش بلكه بنشين و ازار بپوش، كه ازار ايستاده پوشيدن مورث استسقا[١] و زرداب و اندوه است».

و ببايد دانست كه عبارت نسخه شريفه برين وجه است كه:

فانّه يورث الحبن و الماء الاصفر.

و شمس الفضلاء مولانا ميرزا محمّد استرآبادى- رحمه اللَّه- لفظ حين را به ياء منقوطه به دو نقطه زيرين تصحيح نموده‌اند، و تفسير آن را به هلاك كرده‌اند، امّا ظاهرا حبن به فتح حاء بى‌نقطه و باء منقوطه به يك نقطه بايد كه عبارتست از استسقا- و اللَّه أعلم بحقيقة الاشياء».

[آداب كفش پوشيدن‌]

و امّا در وقت كفش پوشيدن و نعل در پاى كردن بايد كه نشسته باشد، و اول پاى راست را در كفش كند پيش از پاى چپ، و در وقت بر آوردن به عكس پوشيدن‌

[١] نوعى بيمارى است كه بسبب آن آب در شكم جمع مى‌شود.