منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٨ - در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر

نيز به همان كف آب به عمل آورد نيز مجزى است و سنّت مضمضه و استنشاق بجا آمده است، نهايتش ثواب سنّت سه كف آب از براى هر كدام را در نيافته مگر آنكه آب وضو كمى كند و به واسطه ضرورت آنچنان كند، چه گفته‌اند كه در آن وقت ثواب تعدد را در مى‌يابد. و همچنين جمعى از علما شرط كرده‌اند كه مى‌بايد كه مضمضه بر استنشاق مقدّم باشد، و تصريح كرده‌اند به آنكه اگر استنشاق را مقدّم دارد سنّت است كه بعد از مضمضه باز استنشاق را اعاده كند، و علّامه حلّى- طاب ثراه- تجويز كرده است كه هر دو را با هم مخلوط سازند به اين طريق كه به يك كف آب مضمضه كند و به كف ديگر استنشاق و همچنين تا هر كدام سه مرتبه واقع شود، نهايتش ثواب اين شق كمتر خواهد بود. و ثواب مضمضه و استنشاق چنانچه در احاديث مقدّسه نبوى ٦ وارد است بسيار است از آن جمله رئيس المحدثين در كتاب «ثواب الأعمال» روايت كرده است از حضرت رسول ٦ كه آن حضرت فرموده‌اند:

ليبالغ احدكم في المضمضة و الاستنشاق فانّه غفران لكم و منفرة للشّيطان.

يعنى: «هر كه از شما مبالغه كند[١] در مضمضه كردن و استنشاق نمودن، پس بدرستى كه موجب آمرزش گناهان شما و سبب نفرت شيطان از شما خواهد بود[٢]»- و اللَّه الموفّق».

پس بعد از آن بايد كه يك كف آب به دست راست برگيرى و نيّت كنى كه وضوى واجب مى‌سازم از براى رضاى خدا. و امّا افعال مستحبّه وضو مندرج مى‌شود در نيّت گاهى كه نيّت اداى افضل واجبين كنى، يعنى چون نيّت بجاى آوردن افضل واجبين به عمل آيد به واسطه سنّتيها نيّت عليحده در كار نيست و همان نيّت وضو كافى است. و اگر چنانچه به واسطه هر يك از سنّتيها نيز نيّت عليحده كنى اولى است.

[١] بايد به صورت امر خوانده شود.

[٢]« و سبب فرارى دادن شيطان خواهد بود» صحيح است.