منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤١٦ - فصل ششم در دعاى امام سجاد(ع) كه بعد از نافله شب مىخواندهاند
شفيع يشفع لى اليك، و لا خفير يؤمننى عليك، و لا حصن يحجبنى عنك، و لا ملاذ الجأ اليه منك، فهذا مقام العائذ بك، و محلّ المعترف لك، فلا يضيقنّ عنّى فضلك، و لا يقصرنّ دونى عفوك، و لا اكن اخيب عبادك التّائبين، و لا اقنط وفودك الآملين، و اغفر لى انّك خير الغافرين.
[خداوندا آگاهى تو بر اعمال مخفيانه اشراف دارد، و هر پوشيدهاى در قبال اطلاع تو مكشوف است، و امور باريك از نظر تو پوشيده نيست، و اسرار مخفى از ديد تو پنهان نباشد، و همانا آن دشمنت كه در منحرف ساختنم از تو مهلت خواسته و مهلتش دادهاى، و تا روز قيامت از تو در گمراه ساختنم زمان خواسته و زمانش دادهاى بر من چيره گشته و مرا در آن وادى افكنده است، و حال آنكه من از گناهان كوچك تباهكننده و معاصى بزرگ هلاكتبار بسوى تو گريختهام تا اينكه چون دست به نافرمانيت آلودم و با كوشش زشتم مستوجب خشم تو گشتم لجام نيرنگش را از من بگرداند و با سخن كفرش (كه به من گفت كافر شو) با من روبرو شد و برات بيزارى از مرا بدست گرفت و پشت به من نموده به عقب گريخت و مرا يكه و تنها در بيابان خشم تو گذاشت، و به آستانه كيفرت با حالتى طردشده بيرون برد، نه شافعى در كار است كه از من به نزدت شفاعت كند، و نه پناه دهندهاى كه مرا امان بخشد، و نه دژ محكمى كه مرا از تو پوشيده دارد، و نه پناهگاهى كه از تو بسوى آن پناه برم، پس اينجا جايگاه پناهنده به تو و محل معترف، به پيشگاه توست، پس بايد كه فضل تو از شامل حال من شدن تنك نباشد، و آمرزشت نسبت به من نارسا نباشد، و زيانكارترين بندگان توبه كارت نباشم، و نه نوميدترين آرزومندان وارد بر تو، و مرا بيامرز كه تو بهترين آمرزندگانى].
اللّهمّ انّك امرتنى فتركت، و نهيتنى فركبت، و سوّل لى الخطأ خاطر السّوء ففرّطت، و لا استشهد على صيامى نهارا، و لا استجير بتهجّدى ليلا، و لا تثنى علىّ باحيائها سنّة، حاشا فروضك الّتى من