منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤٦٢

من السّنة الخامسة من العشر الثّانى بعد الألف‌[١] ببلدة كنجه‌[٢]. و أنا أقلّ الانام محمّد المشتهر ببهاء الدّين العاملىّ تجاوز اللَّه عن سيّئاته، و الحمد للَّه أوّلا و آخرا و باطنا و ظاهرا.

(صورة خطّ المترجم:) فارغ شدم از ترجمه اين كتاب مستطاب به توفيق و اعانت ربّ الأرباب با پراكندگى احوال و پريشانى حال از كيد دهر محتال و شكستگى بال و نشستگى آمال در اواخر دهه اول از ماه سيّم از سال دوم از دهه ششم بعد از هزار[٣]. و أنا العبد الحقير الفقير المعترف بالتّقصير المحتاج الى رحمة ربّه الغنىّ علىّ بن طيفور البسطامىّ تجاوز اللَّه عن سيّئاتهما به حق شرف و عزّت مصطفويّه، و كرامت مرتضويّه، و مراتب باقى عترت برگزيده- صلوات اللَّه و سلامه عليه و عليهم اجمعين- اميدوارم از كرم كريم منّان كه توفيق رفيق ما و ساير برادران دينى و دوستان يقينى گرداناد به عمل نمودن آنچه اين كتاب متضمّن آنست و مواظبت كردن به آنچه در آنست و بگرداند آن را از براى من ذخيره در روزى كه به كار نيايد در آن روز نه فرزند و نه مال انّه ولىّ الجود و الافضال، و الحمد للَّه وحده، و الصّلاة على من لا نبىّ بعده و آله الّذين هم مصابيح الهدى، وَ السَّلامُ عَلى‌ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‌.

[١] اوائل دهه سوم صفر سال ١٠٢٥.

[٢] قريه‌اى است بين خوزستان و اصفهان.

[٣] اواخر دهه اول ربيع الاول سال ١٠٦٢.