منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٤٩ - فصل دوم در آداب و تعقيبات نماز عصر

فصل [دوم‌] [در آداب و تعقيبات نماز عصر]

بعد از آنكه فارغ شدى از نماز ظهر و آنچه متعلّق به آنست برخيز از براى گزاردن نافله عصر، و تكبير احرام براى دو ركعت اول نافله عصر بگوى بغير تكبيرات ششگانه افتتاحيّه زيرا كه تكبيرات مذكوره گفته نمى‌شود در نوافل مرتّبه بر قول مشهور مگر در پنج نماز: در اول نافله زوال، و در اول نافله مغرب، و در وتيره، و در اول نافله نماز شب، و در مفرده وتر، اينست آنچه بعض از اصحاب- قدّس اللَّه أرواحهم- گفته‌اند، نهايتش اظهر استحباب گفتن تكبيرات افتتاحيّه است در جميع نمازها خواه فرض باشد و خواه سنّت، چنانچه شيخ ما شيخ شهيد در كتاب «ذكرى» بيان فرموده است از براى مطلق بودن روايات.

و بخوان در نافله عصر هر سوره را كه خواهى، و اولى آنست كه در نافله عصر و در غير آن از نوافل ديگر، سوره‌هائى را كه از ائمّه معصومين- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- ترغيب در خواندن آن شده است بخوانى. و مى‌بايد كه اختيار سوره‌اى كنى كه به سبب خواندن آن وقت نماز فوت نشود، و بدرستى كه روايت شده است از امام الباطن و الظّاهر امام محمد باقر- صلوات اللَّه عليه- كه آن حضرت فرموده‌اند:

من قرأ سورة الصّفّ في فرائضه و نوافله صفّه اللَّه مع ملائكته و انبيائه المرسلين.