منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٥٠ - فصل دوم در آداب و تعقيبات نماز عصر

يعنى هر كس سوره صف‌[١] را در نماز واجبى و سنّتى بخواند خداى تعالى آن كس را داخل صفهاى ملائكه و انبياء مرسلين گرداند».

و هم از آن حضرت روايت شده است كه:

من ادمن قراءة سورة «ق» في فرائضه و نوافله وسع اللَّه عليه رزقه و اعطاه كتابه بيمينه، و حاسبه‌ حِساباً يَسِيراً.

«يعنى هر كس مداومت نمايد به خواندن سوره «ق» در نماز واجبى و سنّتى خود هر آينه حضرت عزّت- عمّت عطيّاته- روزى او را گشاده گرداند، و در موقف عرصات نامه اعمال او را به دست راست او دهد، و حساب او را به آسانى و سهولت گذراند».

و هم از آن حضرت روايت شده است كه:

اكثروا تلاوة سورة الحاقّة في الفرائض و النّوافل، لانّ ذلك من الايمان باللَّه و رسوله، و لن يسلب قاريها دينه حتّى يموت.

يعنى «بسيار تلاوت كنيد سوره حاقّه را در فرايض و نوافل، چه بسيار خواندن آن در نمازها از علامات ايمانست به خداى تعالى و رسول او، و هيچ چيز سلب ايمان از قارى آن نكند تا آنكه فوت شود، يعنى با ايمان از دنيا رحلت كند».

و بعد از فارغ شدن از دو ركعت اول نماز نافله عصر بگوى:

اللّهمّ انّه لا اله الّا انت، الْحَيُّ الْقَيُّومُ*، الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ*، الحليم الكريم، الخالق الرّازق، المحيى المميت، البدى البديع، لك الحمد و لك المنّ، و لك الكرم، و لك الجود، و لك الأمر وحدك لا شريك لك، يا واحد يا احد يا صمد، يا من‌ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، و لم يتّخذ

[١] سوره ٦١ و قبل از سوره مباركه جمعه است. و در ترجمه سوره و الصافات آمده و اشتباه است.