منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ١٢٢ - در فضيلت تسبيح حضرت زهرا
از اندوه نجاتش داديم و اين چنين مؤمنان را نجات مىدهيم، خداوند ما را كافى است و خوب وكيلى است، پس بازگشتند با نعمت و فضلى از جانب خداوند كه هيچ گونه بدى به ايشان نرسيده بود. هر چه خدا خواست (همان خوب است) هيچ حول و قوهاى نيست جز به خدا، هر چه خدا خواهد نه هر چه مردم خواهند، هر چه خدا خواهد هر چند مردم نپسندند. رب به جاى مربوبين، و خالق به جاى مخلوقين، و رازق (روزى دهنده) بجاى مرزوقين مرا كافى است، [پروردگار عالميان مرا بس است، كافى است مرا آن كس كه مرا كافى است]، كافى است مرا آن كس كه پيوسته مرا كافى بوده است، كافى است مرا آن كس كه از آغاز پيدايشم مرا كافى بوده است، كافى است مرا خدا [ئى] كه جز او معبودى نيست، بر او توكل نمودم، و او صاحب عرش بزرگ است].
بعد از آن بايد گفت:
اللّهمّ اصبح ظلمى مستجيرا بعفوك، و أصبحت ذنوبى مستجيرة بمغفرتك، و اصبح خوفى مستجيرا بامانك، و أصبح فقرى مستجيرا بغناك، و اصبح ذلّى مستجيرا بعزّك، و اصبح ضعفى مستجيرا بقوّتك، و اصبح وجهى الفانى مستجيرا بوجهك الباقى، يا كائنا قبل كلّ شىء، و يا كائنا بعد كلّ شىء، و يا مكوّن كلّ شىء، صلّ على محمّد و آل محمّد، و اجعل لى من امرى فرجا و مخرجا، و ارزقنى من حيث احتسب، و من حيث لا احتسب.
[خداوندا ظلم و ستم من به عفو تو، و گناهانم به آمرزش تو، و ترسم به امان تو، و فقرم به دارائى تو، و ذلتم به عزت تو، و ضعفم به قوت تو، و وجه فانى من به وجه باقى تو پناه آورده، اى آنكه پيش از هر چيز بودهاى، و اى آنكه پس از هر چيز خواهى بود، و اى پديدآورنده هر چيز، بر محمد و آل محمد درود فرست، و در كارم گشايش و راه گريزى قرار ده، و مرا از جايى كه گمانم مىرود و از جايى كه گمانم نمىرود روزى بخش].
بعد از آن بايد كه محاسن خود را به مشت دست راست گرفته، كف دست چپ را به سوى آسمان بگشائى و هفت نوبت اين دعا را بخوانى:
يا ربّ محمّد و آل محمّد، صلّ على محمّد و آل محمّد، و عجّل فرج