منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٦٣ - ساعت ششم

و اسألك بمكانهم عندك، و اقدّمهم امامى و بين يدى حوائجى، ان توزعنى شكر ما اوليتنى من نعمك، و تجعل لى فرجا و مخرجا من كلّ كرب و غمّ، و ترزقنى من حيث احتسب و من حيث لا احتسب، و تيسّر لى من فضلك ما تغنينى به عن كلّ مطلب، و اقذف في قلبى رجاك، و اقطع رجائى ممّن سواك، حتّى لا ارجو الّا ايّاك، انّك تجيب الدّاعى اذا دعاك، و تغيث الملهوف اذا ناداك، و انت ارحم الرّاحمين.

[و به مقام و منزلتشان نزد تو از تو درخواست مى‌كنم، و ايشان را در پيش خود و حوائجم باز مى‌دارم كه توفيق سپاس نعمتهايى را كه به من ارزانى داشته‌اى به من بخشى، و از هر گرفتارى و غمى فرج و راه گريز برايم قرار دهى، و از جايى كه گمان داشته يا گمان ندارم به من روزى دهى، و از فضل خويش چندان دارائيم بخشى كه مرا از هر طلبى بى‌نياز سازى، و اميد خويش در دلم انداز، و اميدم را از هر كس جز خودت ببر، تا جايى كه جز به تو اميد نبندم، كه تو خواننده را پاسخ گوئى چون تو را بخواند، و غم ديده را فريادرسى چون تو را صدا زند، و تو از هر مهربانى مهربان‌ترى‌].

[ساعت ششم‌]

و اما ساعت ششم:- بعد از گذشتن مقدار چهار ركعت از زوال است تا نماز ظهر، و آن منسوب است به امام به حق ناطق امام جعفر صادق ٧، و اين دعا مخصوص آنست، و بهتر آنست كه بعد از ركعت ششم از نافله زوال بخوانى، و دعا اينست:

اللّهمّ انت انزلت الغيث برحمتك، و علمت الغيب بمشيّتك، و دبّرت الامور بحكمتك، و ذلّلت الصّعاب بعزّتك، و اعجزت العقول عن علم كيفيّتك، و حجبت الابصار عن ادراك صفتك، و الاوهام عن حقيقة معرفتك، و اضطررت الافهام الى الاقرار بوحدانيّتك.

[خداوندا تو باران را به رحمت خويش فرستادى، و با مشيت خودت غيب را دانستى، و با حكمتت به تدبير امور پرداختى، و حيوانات چموش را به عزّتت‌