از تمجيد كه بوده باشد آن چيز افضل از تسبيح فاطمه زهرا ٣، كه اگر چنانچه چيزى افضل ازين تسبيح مى‌بود هر آينه حضرت رسالت ٦ آن چيز را به حضرت فاطمه زهرا- صلوات اللَّه عليها- مى‌بخشيد».

پس ازين روايات معلوم شد كه در تعقيب و دعوات هيچ چيز افضل از تسبيح فاطمه زهرا- صلوات اللَّه عليها- نيست، و در باب افضليّت اين تسبيح روايات بسيار و احاديث بى‌شمار وارد است چنانچه از حيّز حصر بيرون است و از حدّ شمار افزون.

و بايد كه نشستن تو در تعقيب متّصل باشد به نشستن تو در تشهّد، و بر همان هيئت از استقبال و تورّك، يعنى همچنان كه از براى تشهّد نشسته‌اى به همان هيئت باشى روى به قبله و متورّك به طريقى كه در تشهّد سبق ذكر يافت. و سخن در اثناى تعقيب نكنى، و به هيچ جانب از چپ و راست ملتفت نشوى، چه در روايت آمده است از ارباب عصمت و اصحاب هدايت- صلوات اللَّه و سلامه عليهم-:

«بدرستى كه آنچه ضرر به نماز مى‌رساند ضرر به تعقيب مى‌رساند».

پس چون سلام نماز دادى بايد كه سه تكبير بگوئى، و در وقت تكبير گفتن بايد كه دستها را تا محاذى روى بردارى به نوعى كه كفهاى دست تو رو به قبله، و پشت كفها به جانب روى تو باشد. و اين تكبيرات سه‌گانه كه مذكور شد اول تعقيب است، پس بعد از گفتن تكبيرات ثلاث بگوئى:

لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ* إِلهاً واحِداً، وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ‌، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ*، لا نعبد الّا ايّاه، مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ*، وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ*، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ* ربّنا و ربّ آبائنا الأوّلين، لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ* وحده وحده، انجز وعده، و نصر عبده [و اعزّ جنده‌] و هزم الأحزاب وحده ف لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، [يُحْيِي وَ يُمِيتُ*، و هو حىّ لا يموت، بيده الخير] وَ هُوَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ*. استغفر اللَّه الّذى‌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ*، و اتوب اليه. اللّهمّ اهدنى من عندك، و افض علىّ من فضلك، و انشر علىّ من رحمتك، و انزل علىّ من بركاتك، سبحانك‌