منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٠٧ - فصل اول در تعقيبات نماز مغرب

در سجده شكر مذكور شد. و اقلّ آنچه جايز است كه در هر يك ازين دو سجده گفته شود و اكتفا به آن كند آنست كه سه مرتبه شكرا شكرا بگويد. و در بعضى روايات مذكور است كه سجده شكر را بعد از نافله مغرب بجا بايد آورد، و در بعضى ديگر آنكه قبل از نافله بايد كرد.

مترجم گويد: «ببايد دانست كه مترجم «اربعين»- أدام اللَّه ظلاله الى يوم الدّين- در حاشيه كتاب «جامع عبّاسى» در مبحث نماز سنّتى ايراد كرده است كه علّامه در «منتهى» آورده است كه سجده شكر نماز مغرب مى‌بايد بعد از فراغ از چهار ركعت نافله آن بعمل آيد چنانچه در كتاب مذكور است به واسطه آنكه شيخ از حفص الجوهرى روايت كرده است كه امام رضا- عليه التحيّة و الثّناء- با ما نماز گزاردند و بعد از ركعت هفتم سجده شكر كردند، پس گفتم به او ٧ كه پدران شما بعد از ركعت سيّم كه بعد از فريضه باشد سجده مى‌كردند، امام ٧ فرمودند:

ما كان احد من آبائى سجده الّا بعد السّبعة

، يعنى: «هيچ كس از پدران من سجده شكر نكردند الّا بعد از ركعت هفتم» كه بعد از فراغ از نافله باشد، نهايتش اين حديث ضعيف است، و جهم بن الجهم روايت كرده است كه ديدم امام موسى ٧ را كه بعد از ركعت سيّم كه آخر فريضه است سجده كردند، گفتم: جان من فداى تو باد ديدم كه بعد از سه ركعت فريضه سجده كرديد؟ حضرت فرمودند: ديدى؟ گفتم: بلى ديدم، فرمودند كه:

لا تدعهما فانّ الدّعاء فيهما مستجاب‌

، يعنى: «وامگذار آن را كه دعا در آن مستجاب است»؛ و ظاهر اينست كه سجده مذكور سجده شكر بوده- و اللَّه أعلم بحقيقة الامور».

و بعد از آنكه فارغ شدى از سجده شكر برخيز از جهت دو ركعت نماز غفيله، و بخوان در ركعت اول بعد از حمد: وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى‌ فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ* فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ‌