منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٩٦ - اهميت نافله مغرب

مذكور شد، اگر وقت تو وسعت داشته باشد.

مترجم گويد: «ببايد دانست كه شيخ المحقّقين مترجم «اربعين»- خلّدت ظلال افضاله الى يوم الدّين- در حاشيه كتاب «جامع عبّاسى» ذكر كرده‌اند كه: شيخ مفيد- طاب ثراه- در كتاب «مقنعه» نقل كرده است كه: اولى آنست كه بعد از فراغ از نماز مغرب بلافاصله شروع در نماز نافله كند قبل از تعقيب. و شيخ شهيد- قدّس سرّه- در كتاب «ذكرى» مى‌گويد: افضل مبادرت به نافله مغرب است قبل از همه چيز، به واسطه آنكه روايت شده است كه: وقتى كه خبر تولّد امام حسن ٧ به پيغمبر ٦ رسيد دو ركعت نماز به جهت شكر آن كردند بعد از نماز مغرب، و چون خبر ولادت امام حسين ٧ رسيد دو ركعت ديگر بعد از آن گزاردند، و بعد از آن مشغول به تعقيب شدند. و از اين دو روايت فهم مى‌شود كه بر تسبيح فاطمه زهرا- صلوات اللَّه عليها- نيز مقدم داشتند، نهايتش اين روايت ضعيف است و معارض است به حديث صحيح ديگر كه متضمّن امر به تسبيح زهراست قبل از آنكه پاها را حركت دهد از نماز فرض. يعنى به همان نشستنى كه سلام داده است قبل از آنكه تغيير وضع پاها بدهد تسبيح بگويد- و اللَّه أعلم».

[اهميت نافله مغرب‌]

و در باب گزاردن نافله مغرب مبالغه بسيار و تأكيد بى‌شمار از ارباب عصمت سلام اللَّه عليهم وارد شده است. از آن جمله روايت شده است از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ كه آن حضرت به حارث بن مغيره فرمودند كه:

لا تدع اربع ركعات بعد المغرب في سفر و لا حضر، و ان طلبتك الخيل.

يعنى: «ترك مكن چهار ركعت را بعد از مغرب در سفر و در حضر اگر چه گريخته باشى از اعدا و ايشان در طلب تو باشند».

و مكروه است حرف زدن ميانه نماز مغرب و نافله آن، و در روايت خفّاف كه از امام جعفر صادق ٧ روايت كرده است دلالتى بر كراهت آن هست. و روايت كرده‌