منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤٤ - فصل دوم دعاى هنگام وضو و تفسير مفردات آن

عنبر سرشت را به آسانى به من ارزانى دار، و چون مرا در معرض حساب آرى حساب مرا به آسانى و سهولت بگذران». بعد از آن دست چپ را شستند و بخواندن اين دعا تبرّك جستند:

اللّهمّ لا تعطنى كتابى بشمالى و لا تجعلها مغلولة الى عنقى، و اعوذ بك من مقطّعات النّيران.

يعنى «بار خدايا نامه اعمال مرا در موقف عرصات به دست چپ من مده، و مگردان آن را طوق گردن من، و پناه مى‌برم به رحمت و مغفرت تو از جامه‌هائى كه خيّاط قهر و غضب تو از قطعه قطعه آتش فراهم آورده است، و به جهت پوشش بندگان گناهكار مقرّر شده». و بعد از آن مسح سر كردند و اين دعا را بر زبان آوردند:

اللّهمّ غشّنى رحمتك و بركاتك.

يعنى «بار خدايا رحمت خود را شامل من ساز، و از بركات نعمت خود مرا بى‌بهره مگذار». بعد از آن پاها را مسح كردند و اين دعا را بر زبان معجز بيان جارى ساختند:

اللّهمّ ثبّتنى على الصّراط يوم تزلّ فيه الاقدام و اجعل سعيى فيما يرضيك عنّى.

يعنى «بار خدايا بر پاى دار مرا بر پل صراط، و اقدام مرا از لغزيدن بر آن نگاه دار روزى كه قدمهاى عاصيان در حين مرور بر آن به لغزش در مى‌آيد، و همگى سعى مرا مصروف دار بر امرى كه متضمّن حصول رضاى تو باشد از من». بعد از آن سر مبارك بالا كردند و به جانب محمّد حنفيّه نظر افكنده فرمودند كه: اى محمّد هر بنده از بندگان مؤمن كه وضو سازد مثل اين وضويى كه من كردم و بگويد مثل آنچه من گفتم در هر وقت، هر آينه بيافريند حضرت عزّت- عمّت عطيّاته- در وجه جزاى عمل او به ازاء هر قطره از قطرات آبى كه در آن وضو صرف كرده است ملكى كه تقديس و تسبيح و تكبير او مى‌كرده باشد تا روز قيامت، و ثواب عمل او را تا روز قيامت در نامه اعمال آن بنده مؤمن ثبت گردانند، و ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ*.