منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤٥٠ - «اهدنا الصراط المستقيم»

مطلق، و دانسته مى‌شود حقيقت قول او تعالى شأنه: فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ‌[١].

پس بالضّرورة نمى‌گردد توجيه خطاب مگر به سوى او، و ممكن نيست ذكر چيزى مگر در نزد او- جلّ شأنه- پس منصرف مى‌شود عنان زبان سالك به سوى عزّ جناب او، و كلام او منحصر مى‌شود در خطاب او جلّ شأنه، چنان كه بى‌ملاحظه اغيار خطاب مى‌كند به جناب واحد جبّار، و به غير ازو چيزى ديگر ملحوظ او نمى‌شود.

و رفيع‌تر ازين مقام مقامى است كه تقرير را در آن مجالى نيست كه طى ساحت آن نمايد، و تحرير را يارائى آن نه كه به گرد فضاى آن بر آيد، بلكه كشف، زياده نمى‌كند الّا ستر و خفارا، و بيان ظاهر نمى‌سازد مگر پوشيدگى و بلندمرتبگى آن را، و پيراهنى كه دوخته از نسج اين حروف، بر قامت بلندى او كوته آمده و اگر پيراهنى دوخته شود كه از بيست و هشت حرف تهجّى بافته شده باشد هر آينه بر بالاى بيان معالى آن مقام قاصر خواهد بود.

اللّهمّ اكشف عن بصائرنا الغواشى الجسمانيّة، و اصرف عن ضمائرنا النّواشى الهيولانيّة حتّى لا نطمح الى ما سواك بنظر، و لا نحسّ منه بعين و لا اثر، انّك جواد كريم رؤوف رحيم‌[٢].

«اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ»

هدايت مطلق ارشاد و دلالت به لطف است يعنى دلالتى كه متلبّس به لطف باشد، يعنى نزديك گرداننده باشد به طاعت و دور گرداننده باشد از معصيت، خواه در ضمن دلالت موصله به مطلوب كه به معنى رسانيدن به‌

[١] سوره بقره: ٢- آيه ١١٥:« هر كجا رو كنيد همان جا روى خداست.»

[٢] خداوندا حجابهاى جسمانى را از روى ديدگان ما بردار، و انگيزه‌هاى مادى را از دلها و خاطرمان بزدا، تا ديده جز به تو ندوزيم، و عين و اثرى را براى چيزى جز تو احساس نكنيم كه همانا تو بخشنده و بزرگوار و رئوف و مهربان هستى.