منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٩٥ - آداب تشهد و سلام نماز
بنشينى به طريقى كه در نشستن ما بين دو سجده مذكور شد، و انگشتان را ضم كرده بر روى رانها گذارى، و نظر به كنار خود كنى و بگوئى:
بسم اللَّه و باللَّه و خير الاسماء كلّها للَّه، اشهد ان لا اله الّا اللَّه وحده لا شريك له، و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله، ارسله بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً* بين يدى السّاعة، و اشهد انّ ربّى نعم الرّبّ، و انّ محمّدا نعم الرّسول.
اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد، و تقبّل شفاعته في امّته و ارفع درجته.
[به نام خدا و به يارى خدا، و بهترين نامها از آن خداست، گواهى مىدهم كه معبودى جز اللَّه نيست كه تنهاست و شريكى ندارد، و گواهى دهم كه محمد بنده و رسول اوست كه وى را بحق مژده دهنده و بيم رسان در پيش روى قيامت فرستاده است، و گواهى مىدهم كه پروردگارم خوب پروردگارى است، و محمد خوب فرستادهاى است. خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست، و شفاعت (ميانجيگرى) او را در مورد امت خود بپذير و درجه او را بالا بر].
بعد از آن حمد بارى تعالى دو بار يا سه بار بايد گفت به اين طريق كه:
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ*
[سپاس از آن خداست كه پروردگار عالميان است].
و آنچه در تشهّد واجب است كه به گفتن آن اداى قدر واجب شود شهادتين است و صلوات بر پيغمبر و آل پيغمبر- صلوات اللَّه عليهم أجمعين- به اين طريق كه:
اشهد ان لا اله الّا اللَّه، و اشهد أنّ محمّدا رسول اللَّه، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد.
و كم از اين گفتن جايز نيست. و چون از تشهّد خواندن فارغ شدى پس مبادرت به سلام نموده سلام ده، و بدين سلام قصد بيرون آمدن از نماز كن، و بايد گفت: