منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٩٢ - دعاى بعد از نماز شفع

نماز نخواهد شد، و هر يك از نمازى عليحده خواهد بود، پس مى‌بايست كه در هر يك از آن دو نماز فاتحه مثنّى مى‌شده باشد. بلى كلام مذكور چنانچه مخفى نيست گاهى دافع ايراد مشهور تواند بود كه حمل كنيم آن را بر آنچه در بعض از روايات وارد است و مفتى به بعض از مشايخ فقهاء ماست كه تجويز گزاردن اين هر سه ركعت را به يك سلام كرده‌اند، پس درين صورت كلام مذكور بر مدّعا منطبق گردد و دافع اعتراض مشهور شود.

و مخفى نماند كه در تعليقات بعض از فضلا به نظر احقر رسيده كه مصنّف- قدّس سرّه- نيز در تفسيرى كه موسوم به «عروة الوثقى» است و از مصنّفات اوست بعد از ذكر كلام مذكور متفطّن به اين ايراد شده در حاشيه استدراك توجيه آن چنانچه ذكر يافت نموده است، رجوع به آنجا بايد نمود تا صدق مقال و حقيقت حال بر وجه كمال ظاهر شود- و اللَّه أعلم بحقيقة الامور».

و بخوان در هر ركعت از دو ركعت شفع بعد از حمد سوره توحيد، و اگر خواهى در ركعت اول‌ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ‌، و در ركعت دوم‌ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ‌ بخوان، و بعد از سلام دادن اين دعا بخوان:

[دعاى بعد از نماز شفع‌]

الهى تعرّض لك في هذا اللّيل المتعرّضون، و قصدك فيه القاصدون، و امّل فضلك و معروفك الطّالبون، و لك في هذا اللّيل نفحات و جوايز، و عطايا و مواهب، تمنّ بها على من تشاء من عبادك، و تمنعها من لم تسبق له العناية منك، و ها انا ذا عبدك الفقير اليك، المؤمّل فضلك و معروفك، فان كنت يا مولاى تفضّلت في هذه اللّيلة على احد من خلقك، و عدت عليه بعائدة من عطفك، فصلّ على محمّد و آله الطّيّبين الطّاهرين، الخيّرين الفاضلين، و جد علىّ بطولك و معروفك يا ربّ‌