منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ١١١ - در فضيلت تسبيح حضرت زهرا

استغفر اللَّه ربّى و اتوب اليه.

[از خداوند آمرزش مى‌طلبم و به سوى او بازمى‌گردم‌].

و صد بار بايد گفت:

استجير باللَّه من النّار، و اسأله الجنّة.

[از آتش دوزخ به خداوند پناه مى‌برم، و از او بهشت را در خواست مى‌نمايم‌].

و صد بار بايد گفت:

اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم.

[خداوندا بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و در فرج آنان تعجيل فرما].

و ده بار بايد گفت:

اشهد ان لا اله الّا اللَّه وحده لا شريك له، الها واحدا احدا فردا صمدا، لم يتّخذ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً.

[گواهى مى‌دهم كه معبودى جز اللَّه نيست كه يگانه است و شريكى ندارد، در حالى كه معبودى يگانه و يكتا و فرد و صمد (بى‌نياز) است و همسر و فرزندى براى خود نگرفته است‌].

و سى بار بايد گفت:

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا اللَّه و اللَّه اكبر.

[منزه مى‌دارم خدا را، و ستايش از آن خداست، و معبودى جز اللَّه نيست، و خداوند بزرگتر است (از آنكه به وصف در آيد)].

و سزاوار آنست كه تعداد اين اذكار و تسبيحات را به تسبيحى نمائى كه از تربت مقدّسه حسينيّه بوده باشد- على صاحبها الصّلاة و التّحيّة- چه روايت كرده است شيخ الطّائفة در كتاب «تهذيب» بسند صحيح از خليفة الرحمن حضرت صاحب الأمر و الزمان- عليه الصّلاة من اللَّه الملك المنّان- كه: «بهترين چيزى كه ذكر به آن توان گفت و تسبيح به آن توان كرد تسبيحى است كه از خاك تربت امام حسين ٧ بوده باشد، بدرستى كه بسا باشد كه تسبيح‌كننده تسبيح را فراموش كند