منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢١٧ - توضيح تفسير مفردات دعاهاى مذكوره

و هم از آن حضرت- عليه الصّلاة و السّلام- منقولست كه فرموده‌اند:

من لبس نعلا صفراء كان في سرور حتّى يبليها.

يعنى: «هر كس كه نعلين زرد بپوشد هميشه در فرح و مسرّت باشد تا زمانى كه كهنه شود».

توضيح [تفسير مفردات دعاهاى مذكوره‌]

بيان كنيم به توفيق ملك عليم بعض از چيزهائى كه اين فصل متضمّن آنست و محتاج به بيانست.

«سوّمنى بسيماء الايمان» مراد آنست كه مرا علامتى كن به علامت ايمان، يعنى ظاهر گردان علامت ايمان را از اقوال و افعال و از جميع احوال من به نوعى كه اين صفت در ميان مردمان علامت و نشان باشد. و حضرت امير المؤمنين- صلوات اللَّه و سلامه عليه- علامات مؤمنين را در خطبه مشهوره كه بنا بر سؤال همّام- رضى اللَّه عنه- وصف آنها نموده‌اند بيان آن كرده‌اند[١].

«و الرّبقة» ريسمانى است كه حلقه‌ها و گوشه‌ها در آن تعبيه كنند از جهت بستن گاو و گوساله و غير ذلك. و بناء اين سه فقره كه درين دعا مذكور است بر استعاره است.

«و آمن روعتى»

- يعنى: مبدّل ساز خوف و ترس مرا به ايمن بودن و بى‌هراس گشتن. و روعة- به فتح راء بى‌نقطه- به معنى خوف است.

[١]« نهج البلاغة» فيض الاسلام خطبه ١٨٤.