منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٩٢ - آداب و دعاى قنوت

شوى كه:

بحول اللَّه و قوّته اقوم و اقعد و اركع و اسجد.

[به حول و قوه خداوند بر مى‌خيزم و مى‌نشينم، و ركوع و سجود مى‌كنم‌].

و چون راست ايستادى به حيثيّتى كه همه اندام تو بر قرار ايستاد پس بخوان فاتحه و سوره را چنان كه در ركعت اولى سبق ذكر يافت، و بايد كه آن سوره سوره اخلاص باشد.

[آداب و دعاى قنوت‌]

و بعد از فراغ از قرائت بايد كه زمانى اندك كه گنجايش نفس زدنى در آن باشد درنگ كنى پس از آن از براى قرائت قنوت تكبير گوئى، و در قنوت، قائل به كلمات فرج شوى. و بايد كه در حال خواندن قنوت دستها را بالا بدارى برابر روى و محاذى آسمان برين وجه كه كف دستها به جانب آسمان باشد، و پشت دستها به جانب زمين، و انگشتان را بهم چسبانيده دارى مگر دو انگشت بزرگ كه از انگشتان ديگر دور سازى و قائل به كلمات فرج شوى و هى:

لا اله الّا اللَّه الحليم الكريم، لا اله الّا اللَّه العلىّ العظيم، سبحان اللَّه ربّ السّموات السّبع، و ربّ الارضين السّبع، و ما فيهنّ و ما بينهنّ، و ربّ العرش العظيم، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ*.

[نيست معبودى جز اللَّه كه بردبار و بخشنده و بزرگوار است، نيست معبودى جز اللَّه كه بلند مرتبه و بزرگ است، منزه مى‌دانم خدا را كه پروردگار آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه، و آنچه كه در آنها و آنچه كه در ميان آنهاست مى‌باشد و صاحب عرش بزرگ است، و سپاس از آن پروردگار عالميان است‌].

و اين كلمات كثير البركات كه مشهور به كلمات فرج است چنانچه ياد كرده شد بر وجهى است كه ثقة الاسلام در كتاب «كافى» بسند حسن از امام الباطن و الظاهر