في الاعتراف بحقّهم، و التّمسّك بحبلهم، موقنا بأنّ الحقّ معهم و فيهم و بهم، أوالى من والوا، و أجانب من جانبوا. فصلّ على محمّد و آل محمّد، و اعذنى اللّهمّ بهم من شرّ ما اتّقيه، يا عظيم حجزت الاعادى عنّى ببديع السّموات و الارض، وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ‌.

[خداوندا صبح كردم در حالى كه چنگ آويخته‌ام به حق و حرمت بلند پايه تو كه از هيچ راهى دسترسى به آن نيست و هرگز مغلوب و مقهور نمى‌گردد، از شر هر دشمن ستيزه‌جو، و پيشامد ناگوار، [و] از جميع مخلوقات بى‌زبان و گويا (يا بى‌جان و جاندار) تو، در پناه سپرى از هر چيز ترسناك به لباس فراخى كه همان ولايت خاندان پيامبر تو محمد- درود تو بر او و آنان باد- است، و در حالى كه از هر چيزى كه قصد آزار مرا دارد به پناهگاه محكمى كه همان اخلاص در اعتراف بحق ايشان و چنگ آويختن به ريسمان محكم آنان است خود را پوشيده داشته، و در حالى كه يقين دارم حق با آنان، و در ميان آنان، و به دست آنان است، هر كس را كه آنان دوست بدارند دوست مى‌دارم، و از هر كس كه دورى كنند دورى مى‌نمايم. پس بر محمد و آل محمد درود فرست، و خداوندا بحق آنان مرا از شر هر آنچه كه از آن مى‌پرهيزم پناه ده، اى عظيم، دشمنان را از خود دور داشتم به (آيه‌ بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ*) خداوند آفريننده آسمانها و زمين بى‌مثال است، و (آيه‌ وَ جَعَلْنا ...) قرار داديم از جلو و پشت سر ايشان سدى پس پرده بر ديدگانشان انداختيم پس ايشان نمى‌بينند].

بعد از آن بايد گفت آن چيزى را كه مخصوص است به تعقيب صبح و آن اينست:

الحمد للَّه الّذى اذهب اللّيل بقدرته، و جاء بالنّهار [مبصرا] برحمته خلقا جديدا، و نحن في عافية بمنّه وجوده و كرمه، مرحبا بالحافظين.

[سپاس خدائى راست كه شب را به قدرت خويش ببرد، و روز [روشن‌] را به رحمت خود به صورت آفرينش جديدى آورد، و ما به منّ و بخشش و كرم او در سلامتى بسر مى‌بريم، آفرين به دو فرشته حافظ اعمال‌].