منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٤١٨ - فصل ششم در دعاى امام سجاد(ع) كه بعد از نافله شب مىخواندهاند

بحضرة الاكفاء، فاجرنى من فضيحات دار البقاء، عند مواقف الاشهاد من الملائكة المقرّبين، و الرّسل المكرّمين، و الشّهداء و الصّالحين، من جار كنت اكاتمه سيّئاتى، و من ذى رحم كنت احتشم منه في سريراتى، لم اثق بهم ربّ في السّتر علىّ، و وثقت بك ربّ في المغفرة لى، و انت اولى من وثق به، و اعطى من رغب اليه، و ارأف من استرحم فارحمنى.

[خداوندا همچنان كه مرا در دنياى فانى در حضور امثالم به آمرزش خويش پوشاندى، و به فضل خود فرا پوشاندى، پس از رسوائيهاى دار بقاء (آخرت) در برابر گواهانى چون فرشتگان مقرب و پيامبران مكرم و شهداء و صالحان پناهم ده. چه بسا همسايگانى كه گناهان خود را از آنان مى‌پوشاندم، و چه بسا خويشاوندانى كه در نهانهايم از آنان شرم داشتم ولى با اين همه- پروردگارا- به پرده پوشى آنان بر خودم اطمينان نداشتم، و به تو- پروردگارا- در آمرزش اطمينان كردم، و تو شايسته‌تر كسى هستى كه بدو اطمينان شود، و بخشنده‌ترين كسى كه بدو گرايش يابند، و دلسوزترين كسى كه از او خواستار ترحم شوند پس بر من رحم آور].

اللّهمّ و انت حدرتنى ماء مهينا، من صلب متضائق العظام، حرج المسالك، الى رحم ضيّقة سترتها بالحجب، تصرّفنى حالا عن حال، حتّى انتهيت بى الى تمام الصّورة، و اثبتّ فيّ الجوارح، كما نعتّ في كتابك: نطفة ثمّ علقة ثمّ مضغة ثمّ عظاما ثمّ كسوت العظام لحما، ثمّ انشأتنى خلقا آخر كما شئت، حتّى اذا احتجت الى رزقك، و لم استغن عن غياث فضلك، جعلت لى قوتا من فضل طعام و شراب اجريته لامتك الّتى اسكنتنى جوفها، و اودعتنى قرار رحمها، و لو تكلنى يا ربّ في تلك الحالات الى حولى، او تضطرّنى الى قوّتى، لكان الحول عنّى معتزلا، و لكانت القوّة منّى بعيدة، فغذوتنى بفضلك‌