منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٠ - در آداب ساختن وضوى كامل و طهارت ظاهر

مجتمع باشد.

مترجم گويد: «مخفى نماند كه شرايط مذكوره اينست كه تذكار مى‌يابد:

اول- آنكه مى‌بايد وضو از حدث خواب يا بول يا غايط بوده باشد نه از حدث باد، پس اگر از حدث خواب و بول باشد شستن سر دستها را يك بار سنّت است، و اگر از حدث غايط باشد دو بار چنانچه سبق ذكر يافت.

دوم- آنكه مى‌بايد وضو از ظرف سر گشاده باشد به حيثيّتى كه دست را در آن توان درآورد و آب از آن برداشت. و بايد كه آبى كه در آن ظرف باشد مقدار كر نباشد بلكه كمتر از كر باشد، و شستن دستها سنّت باشد نه واجب، يعنى دستها پاك باشد، چه هر گاه دستها نجس باشد شستن آن واجب خواهد بود نه سنّت.

سيّم- آنكه مى‌بايد شستن دستها حرام نباشد مثل آنكه داند كه [با] بفعل آوردن سنّتيها آب وضو كفايت نخواهد نمود، پس در آن وقت شستن دستها حرام خواهد بود. و همچنين مى‌بايد كه شستن دستها مكروه نيز نباشد مثل آنكه ترس از آن داشته باشد كه مبادا بعمل آوردن سنّتيها سبب كمى آب شود و وضو را كفايت نكند، پس در آن وقت شستن دستها مكروه خواهد بود. اينست شرايط تجويز مقارن داشتن نيّت به شستن سر دستها، يعنى گاهى كه شرايط مذكوره مجتمع شود مقارن داشتن نيّت به شستن سر دستها جايز باشد- و اللَّه اعلم، انتهى».

و نيز تجويز شده است كه نيّت را مقارن مضمضه يا استنشاق دارند به اين دليل كه اين افعال ثلاثه از افعال وضوى كامل‌اند، يعنى اگر چه بالأصالة جزء وضوى واجب نيستند امّا بعد از مقارنت نيّت به اينها جزء وضوى كامل مى‌شوند چنانچه از علما تصريح به آن واقع شده است. پس مقارنت نيّت به آنها متضمّن مقارنت نيّت به وضوى كامل خواهد بود، و وضوى كامل فرد وضوى واجب است، پس مقارنت نيّت به وضوى واجب نيز متحقّق خواهد شد. و ابن طاوس- طاب ثراه- در جواز تقديم نيّت به غير غسل وجه توقّف كرده است چرا كه اين افعال‌