منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٢٥٤ - فصل دوم در آداب و تعقيبات نماز عصر

استغفر اللَّه الّذى لا اله الا هو الحى القيوم، الرحمن الرحيم، ذا الجلال و الاكرام، و اسأله ان يتوب علىّ توبة عبد ذليل خاضع فقير بائس مستكين مستجير، لا يملك لنفسه ضرّا و لا نفعا، و لا موتا و لا حياة و لا نشورا.

اللّهمّ انّى اعوذ بك من نفس لا تشبع، و من قلب لا يخشع، و من علم لا ينفع، و من صلاة لا ترفع، و من دعاء لا يسمع. اللّهمّ انّى اسألك اليسر بعد العسر، و الفرج بعد الكرب، و الرّخاء بعد الشّدّة. اللّهمّ ما بنا من نعمة فمنك وحدك [لا شريك لك‌]، لا اله الّا انت، استغفرك و اتوب اليك.

[آمرزش مى‌طلبم از خدايى كه معبودى جز او نيست، زنده است و پاينده، رحمتش عام و خاص را فرا گرفته، همان خدايى كه صاحب جلال و اكرام است، و از او درخواست مى‌كنم كه توبه مرا كه توبه بنده‌اى ذليل و سرشكسته و فقير و تهيدست و نيازمند و پناهنده است و مالك هيچ گونه سود و زيان و مرگ و زندگى و برانگيخته شدن از قبر براى خودش نيست بپذيرد. خداوندا به تو پناه مى‌آورم از نفسى كه سير نشود، و از دلى كه خشوع نيابد، و از دانشى كه سود نبخشد، و از نمازى كه بالا نرود (پذيرفته نگردد) و از دعايى كه شنيده نشود (به هدف اجابت نرسد). خداوندا آسانى را پس از سختى، و گشايش را پس از گرفتارى، و آسايش را پس از شدت و رنج از تو خواهانم.

خداوندا هر نعمتى كه در اختيار ماست از جانب توست، تو يگانه‌اى، معبودى جز تو نيست [و شريكى ندارى‌]، از تو آمرزش مى‌طلبم و بسوى تو بازمى‌گردم‌].

و سنّت است كه بعد از نماز عصر هفتاد بار استغفار كنى، و ده بار سوره‌ إِنَّا أَنْزَلْناهُ‌ بخوانى، چه روايت شده است از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ كه آن حضرت فرموده‌اند:

من استغفر بعد صلاة العصر سبعين مرّة غفر اللَّه له سبعمائة ذنب.

يعنى: «هر كس بعد از نماز عصر هفتاد بار استغفار كند خداى تعالى در عوض‌