عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٨ - جهل نسبت به نفس، بزرگترين خطر

موجب گريه است و اگر شديد باشد ممكن است موجب تلف شود و چنانچه اندوهى مؤثر و بر خلاف انتظار ناگهان بر انسان وارد شود، سكته و مرگ ممكن الوقوع است؛ از شادى، خنده و تبسم خيزد و براى صحت و نشاط جسم بسى سودمند است.

به تجربه يافته‌اند كه در اثناى تفكر، فشار خون بر مغز و بازوان زياد مى‌شود، القاى غير يا القاى به خود تأثيرات عجيب در انسان دارد.

القائات سوء براى انسان، مضرات بدنى و اختلال جسمانى دارد و القائات نيك كمك مؤثرى است براى خلاصى از آلام و توجه به خوشى و سعادت. فرق عمده و محسوس در ميان نيك‌بينى و بدبينى از اينجاست، همه مى‌دانيم كه سنخ آرزوها و افكار مؤثر در جسم و حركات آن است.

بنابراين مراتب نفس و جسم، ارتباطى كامل و تأثيرى هويدا و محسوس در يكديگر دارند و واسطه اين ارتباط اعصاب است كه بايد از اين واسطه نيز غفلت نداشت و كمال مراعات را نمود.

پس بايد انسان براى وصول به هدف و غايت خود هر دو جنبه نفس و جسم يا جنبه معنوى و مادى خود را رعايت كند، نه يك‌سره به جسم بپردازد كه كار حيوانات است و نه جسم را محروم گذارد كه بالنتيجه به آنچه منظورش از رهايى جسم بوده نيز نخواهد رسيد؛ بايد در همه حال عدالت به كار بست و موازنه را هميشه نگاه داشت‌[١].

با توجه به مسائل گذشته، اگر نفس و غرائز و اميالش و خواسته‌ها و شهواتش، با خواسته‌ها و دستورات حكيمانه حضرت حق متحد شود، منبعى از حقايق‌

[١] -علم اخلاق: ٦٩.