عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠ - ٥ - انسان

و مثل كلمه ناپاك [كه عقايد باطل و بى‌پايه است‌] مانند درخت ناپاك است كه از زمين ريشه‌كن شده و هيچ قرار و ثباتى ندارد.

در سطور گذشته خوانديد كه خداوند عيسى را مصداق كلمة الله معرفى كرد، اين كلمه- بنا به نقل قرآن كريم و با اتصال به فرهنگ الهى- خود را براى بنى‌اسرائيل چنين ترجمه مى‌كند:

[قال إني عبد الله آتاني الكتاب و جعلني نبيا\* و جعلني مباركا أين ما كنت و أوصاني بالصلاة و الزكاة ما دمت حيا\* و برا بوالدتي و لم يجعلني جبارا شقيا\* و السلام علي يوم ولدت و يوم أموت و يوم أبعث حيا\* ذلك عيسى ابن مريم قول الحق الذي فيه يمترون‌][١].

نوزاد [از ميان گهواره‌] گفت: بى‌ترديد من بنده خدايم، به من كتاب عطا كرده و مرا پيامبر قرار داده است.\* و هر جا كه باشم بسيار بابركت و سودمندم ساخته و مرا تا زنده‌ام به نماز و زكات سفارش كرده است.\* و مرا نسبت به مادرم نيكوكار [و خوش‌رفتار] گردانيده و گردنكش و تيره‌بختم قرار نداده است.\* و سلام بر من روزى كه زاده شدم و روزى كه مى‌ميرم و روزى كه زنده برانگيخته مى‌شوم.\* اين است عيسى بن مريم، همان قول حق كه [يهود و نصارى‌] درباره او در ترديدند.

در حقيقت، بندگى خالص، اتصال به وحى، بركت داشتن وجود براى اهل عالم، به پا داشتن نماز، پرداخت زكات و نيكى به مادر، معناى عيسى مسيح‌

[١] -مريم( ١٩): ٣٠- ٣٤.