عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٩ - كلامى از عاشق در باب رضا

گردد،

إن ذلك من عزم الأمور.

بلكه سراسر وجود عاشق رضاى از معشوق است و بس.

رضا در دلى است كه در او غبار نفاق نبود و رضا شاد بودن است در تلخى قضا و ترك اختيار است پيش از قضا و تلخى نايافتن بعد از قضا، وجودش زدن دوستى در عين بلا.

رضا، رفع اختيار است و بلا را نعمت شمردن. بايد كه در رضا به جايى برسى كه اگر هفت طبقه دوزخ در چشم راست تو نهند در خاطر تو نگذرد كه چرا در چشم چپ ننهادند.

رضا آرام گرفتن است در تحت مجارى احكام:

\*\*\*

و راضى بايد كه از مستقبل و ماضى آزاد آيد و بر سر كوى حال نشيند و هرچه آيد از محبوب بيند كه هرچه دوست كند هم چون دوست محبوب است.

و رضا بيرون آمدن است از رضاى نفس خود و درآمدن به رضاى حق تعالى به تسليم احكام ازليه و تفويض امور كلى و جزوى به حضرت مقدر تقدير تدبير ابديه،

[١] -مولوى.