عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٧ - ريشه امنيت در زندگى
|
گفت آن فرع است اين بايد نياز |
تا از اين ره بشنوى بانگ نماز |
|
|
نور خود اندر تبع مىآيدت |
نيت آن را كن كه آن مىبايدت |
|
ولى ناگفته روشن و پيداست كه فقط در نهايت امر و تنها با تحقق قصد اوليه است كه قربت حاصل مىشود و جان انسان به تجرد فرشتگان فائض مىگردد، بلكه چون كار به نهايت رسد با صرفنظر از خودى و با رفع همت از خودخواهى، تخلق به اخلاق الهى صورتپذير مىشود و عابد با وصول به محبوب و با نيل به منزل مقصود، چندان كه جزء ورق ورق را از كل مطلق نصيب تواند بود به خوى معبود خوىگر مىگردد و آن گاه است كه مىيابد:
تخلقوا بأخلاق الله[١].
از كجا سر در مىآورد؟ آبشخورش كجاست و از عنايتهاى او جل وعلا چه حكايتها دارد و سرانجامش چيست؟
به ويژه كه عبادات مسلمانى چه به كل نيت شامل و چه به جزء جزء صورت ظاهر، عبادت بر نقل از معصوم موقوف است و اين خود ديباچه دفتر روشنايى است و نور كتاب منور آشنايى به حق و به هر آنچه حقانى است؛ زيرا آن كه در حريم وصل پروردگار حرمت قربت به هم رسانيده به دولت عصمت تشريف يافته در عبادت با معبود پيوند سرمدى حاصل كرده، از رب جليل راه بندگى را ياد گرفته و آموخته، علم و عمل و فكر و كلامش از منبع الهى و با توفيق الهى به كمال تحقق پيوسته و به جهت ولايت و سبب نبوت از جانب خداى تعالى اخبار مىنمايد، يا به جهت ولايت و به سبب وصايت و خلافت به نيابت از مقام ختم رسالت از احكام الهى خبر مىدهد، بهتر مىتواند راه صواب را بنمايد و طريق ارشاد را معلوم
[١] -متخلق به اخلاق الهى شويد، بحار الأنوار: ٥٨/ ١٢٩.