عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٨ - ريشه امنيت در زندگى

و معين فرمايد، بلكه راه آن است كه او بدان رهنمون مى‌شود و رشد آن است كه از ارشاد او افاضه مى‌گردد و حاصل مى‌آيد.

وقتى تحقق حقيقت در عبادت صحيح به اين پايه رسيد، آدمى به كمال لايق خود واصل مى‌شود، از نقص‌ها و تقصيرها، كوتاهى‌ها و تباهى‌ها رها مى‌گردد و از آنچه لايق او نيست آزاد مى‌شود و چون آزادى فطرى خود را باز يافت و از گرفتارى‌هاى عادات و شهوات و انحرافات خلاص شد اطمينان و آرامش گم شده خويش را بازمى‌يابد و به آسايش و راحتى مى‌رسد.

از كجا به اينجا رسيده و از كدام راه؟ از مبدأ صفاى فطرت و از راه عبادت كه عبوديت ومعرفت را به انسان اهدا مى‌كند و نجات و سعادت را به آدمى ارزانى مى‌دارد، بنابراين اگر در تعبير مطلب، اين عبارت عرضه شود كه: «عبادت» وسيله عروج به مدارج عاليه انسانيت است ومايه وصول به مشهد امن و آسايش و مقام اطمينان و آرامش، نه تنها سخنى به گزاف بيان نشده بلكه صحيح‌تر آن كه به اين اشارت مطلب را تمام كنيم كه «تحقق به عبادت، خود مقام امن است و مركز اطمينان، والسلام».

عارف معارف حق، فيض كاشانى از خداوند امنيتى طلب مى‌كند، آنجا كه مى‌گويد: