عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٢ - ريشه امنيت در زندگى
اما اين مقصود شريف، نه تنها به سهولت انديشه و به سرعت خواست حاصل نمىشود، بلكه با زدن ابواب عادى هم به جايى نمىرسد، چنان كه زدهاند و مىزنند و بىحاصل و محروم برجاى ماندهاند كه مىبينند و مىبينيم، راه چاره به سويى نمىبريم و نمىدانيم مگر آن كه در شام اين عمر شهوتزده هوسآلود كه از غايت افراط و انحراف به نهايت تيرگى رسيده، ناگاه برق هدايتى در رسد و بدرخشد و در روشنايى آن، پناهگاه و نقطه اتكايى يافته شود كه بتوان به آن پناه برد و بر آن متكى گشت و سپس مادام العمر براى پايدار ساختن اين دولت عظيم بذل جهد كرد و صرف همت نمود.
شيخ اجل سعدى شيرازى چه نيكو مىگويد:
|
اى كه پنجاه رفت و در خوابى |
مگر اين پنج روز دريابى |
|
|
تا كى اين باد كبر و آتش خشم |
شرم بادت كه قطره آبى |
|
|
كهل گشتى و همچنان طفلى |
شيخ گشتى و همچنان شابى |
|
|
گر به نعمت شريك قارونى |
ور به قوت عديل سهرابى |
|
|
ملك الموت را به حيله و فن |
نتوانى كه پنجه برتابى[١] |
|
آرى، اگر آن برق هدايت بدرخشد، پناهگاه و نقطه اتكاء پيدا خواهد شد و انسان با تمام وجودش به آن پناه خواهد برد و براى هميشه به سعادت و خوشبختى و اطمينان و آرامش خواهد رسيد.
نقطه اتكاء، نيروى مدير و مدبر اين عالم است، يعنى ذات بىچون و چند الهى كه هم آفريده و هم پرورش داده، هم آفريدگار است و هم پروردگار.
آن برق روشنگر توفيق، حق است كه اگر به كارسازى جان آدمى نرسد، همه رشتهها پنبه مىشود.
[١] -كليات سعدى: ٧٤٩( مواعظ).