عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٣ - نفس در روايات
وارتفاعى لا يؤثر عبد هواى على هواه إلا جعلت غناه فى نفسه وهمه فى آخرته وكففت عنه ضيعته وضمنت السماوات والأرض رزقه وكنت له من وراء تجارة كل تاجر[١].
امام باقر ٧ فرمود: خداوند عزوجل مىفرمايد: قسم به جلال و جمالم و ارزش و علو و بلنديم، عبدى خواسته مرا بر خواستهاش مقدم نمىدارد مگر اين كه بىنيازيش را در خودش قرار مىدهم و شغلش را در آخرتش مقرر كرده و معيشتش را كفاف مىكنم و آسمانها و زمين را ضامن رزقش نموده و من براى او فوق تجارت هر تاجرم.
قال على ٧: من كرمت عليه نفسه هانت عليه شهواته[٢].
على ٧ فرمود: هركس را نفس كريم و بزرگوار شد، [اسباب عزت واقعى را براى خود حفظ كرد]، شهوت به نزد او خوار گشته، [در حدى كه حاضر به پيروى از آن نخواهد بود].
اميرالمؤمنين ٧ در «نهج البلاغة» مىفرمايد:
رسول خدا ٦ فرمود: بهشت، پيچيده به رنجهاى عبادت و خوددارى از گناهان است و آتش پيچيده به خواهشها و هواهاى نفس است و بدانيد هيچ چيز از طاعت خدا نيست مگر آن كه انجامش بر انسان گران است و هيچ چيز از معصيت خدا نيست مگر آن كه موافق ميل و خواهش نفس است، خدا رحمت كند مردى كه شهوت را از خويش دور كند و از پيروى خواهشها و آرزوهاى نفس بازايستد؛ زيرا اين نفس مشكلترين امر است براى بازداشتنش از شهوت، اين نفس است كه
[١] -الخصال: ١/ ٣، حديث ٥؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٧٥، باب ٤٥، حديث ٢.
[٢] -نهج البلاغة: ٨٨٨، حكمت ٤٤٩.