عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٩ - آراى ملا صدرا در مسئله نفس

يار و مددكار خود نگرفته‌ام.

كنايه از اين كه اينان نه آفريده‌ها را مى‌شناسند و نه از نفس خود مطلع‌اند، بلكه مردمى كور وبى‌خبر وبى‌خردند. علاوه بر اين گمراه‌كنندگان ديگران هم هستند!

٤- انسان با شناخت نفس، جهان روحانى و بقاى آن و با شناخت جسم، جهان جسمانى و فناى آن را خواهد شناخت و از اين راه به پستى و ناچيزى ظواهر از بين رفتنى و شرف و عظمت واقعيت‌ها ابدى و نيكى‌هاى پايدار، مطلع خواهد شد، چنانچه قرآن مجيد مى‌فرمايد:

[المال و البنون زينة الحياة الدنيا و الباقيات الصالحات خير عند ربك ثوابا و خير أملا][١].

مال و فرزندان، آرايش و زيور زندگى دنيا هستند، ولى اعمال شايسته پايدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ اميد داشتن به آن‌ها نيكوتر است.

٥- كسى كه نفس را بشناسد، به شناخت دشمنانى كه عليه فضايل انسانى در اين منبع مخفى هستند نايل خواهد شد؛ آن دشمنانى كه عاقبت، نفس را به دشمنى با انسان مى‌كشانند و از او براى انسان بدترين دشمن مى‌سازند، چنان كه پيامبر بزرگ ٦ فرمود:

أعدى عدوك نفسك التى بين جنبيك‌[٢].

دشمن‌ترين دشمنانت نفسى است كه بين دو پهلوى تو است.

و آن حضرت دائم ازخطر نفس به خداوند پناه مى‌برد و به پيشگاه او عرضه مى‌داشت:

[١] -كهف( ١٨): ٤٦.

[٢] -عدة الداعى: ٣١٤؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٦٤، باب ٤٥، حديث ١.