عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٦ - توجه مراقب به اعضاى بدن

بدحال و آن ساعتى است كه در آن خواب بوده، يا غافل از برنامه بوده، يا به كارى از مباحات دنيا مشغول بوده است، از خالى بودن آن خزانه دچار اندوه مى‌شود كه چرا در حالى كه قدرت داشته آن ساعت را به منافع الهى پر نكرده و از آن غفلت ورزيده‌[١]!!

و به همين صورت خزانه طول عمر را حساب كنيد كه چه چيزى در آن قرار داده‌ايد، آيا به حق پر كرده‌ايد، يا از باطل و لهو و لعب آن را آلوده نموده‌ايد؟

اى نفس! امروز كه فرصت دارى كوشش كن كه خزانه‌هاى ساعاتت را آباد كنى و آن‌ها را از گنج‌هاى الهى بى‌بهره مگذارى. جايى كه اسباب بزرگى تو است، ميل به كسالت مكن و با استراحت و غفلت، بهره‌هاى الهى را از دست مده. مواظب باش از درجات عليين محروم مشوى و حسرت و اندوه هميشگى برايت نماند.

توجه مراقب به اعضاى بدن‌

عاقل پس از وصيت به نفس متوجه هفت عضو مهم خود مى‌شود، هفت عضوى كه وسيله حتمى نجات يا هلاكتند: چشم، زبان، گوش، شكم، شهوت، دست، پا، هفت عضوى كه ابزار نفس و تسليم اويند و در اين تجارت‌خانه جهان براى انسان هم چون كارگران وسيله تجارت و كسب‌اند.

برابر با آيات قرآن مجيد جهنم را هفت در است، هر درى را دسته‌اى از گمراهان معين گرديده، استحقاق عذاب شخص بستگى به گناهان اين هفت عضو دارد.

براى رهايى از عذاب سخت فردا، بايد به طور دائم واعظ خود بود. بايد يك لحظه از سفارش به خويش و توجه به وضع اعضا و جوارح غافل نبود. بايد در مقام‌

[١] -عدة الداعى: ١١٣؛ بحار الأنوار: ٧/ ٢٦٢، باب ١١، حديث ١٥.