عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٧ - توجه مراقب به اعضاى بدن

مراقبت اين هفت عضو حساس بود.

چشم را بايد از نگاه به صورت حرام حفظ كرد. ديده نبايد كسى را به چشم حقارت بنگرد و از ديدن آنچه لزومى براى انسان ندارد پرهيز كند؛ زيرا همان‌طورى كه در قيامت از اضافه حرف زدن زبان سؤال مى‌كنند، از اضافه ديدن چشم هم بازپرسى مى‌نمايند.

از آن طرف نبايد به ترك گناه چشم قانع شد، بلكه بايد ديده را در جهت تماشاى آثار صنع حق و عجايب خلقت هدايت كرد. بايد چشم به تماشاى كتاب خدا و سنت رسول الله ٦ و آثار ائمه : برخيزد، تا از اين طريق انسان بتواند با معارف وحلال و حرام خدا آشنا گردد. بايد به آثار خير ديگران بنگرد، تا نفس تشويق به اجراى عمل خير گردد.

زبان، عضوى است كه هر نوع چرخيدن برايش آسان است و هيچ حركتى براى او سنگين نيست؛ اين عضو كوچك است كه مى‌تواند مرتكب بزرگ‌ترين گناه و آلوده به كبائر شده، براى دنيا و آخرت انسان خطرات سنگينى بيافريند!!

اين عضو با غيبت، دروغ، دو بهم‌زنى، تعريف از خود، تكذيب خلق، طعن و لعن به مردم، جدال و مراء و ... جنايات بزرگى را مرتكب مى‌شود.

اين عضو براى ذكر گفتن، ياد گرفتن، ياد دادن، نشر حقيقت، امر به معروف و نهى از منكر، ارشاد عباد حق، اصلاح ذات البين و ساير برنامه‌هاى مثبت آفريده شده.

بايد با نفس خويش شرط كرد كه در طول روز و شب اين عضو را در مسير حق حركت دهد، كه گفته‌اند: منطق مؤمن ذكر و نظر او عبرت و سكوت او فكرت است.

و در قرآن مجيد آمده: