عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٥ - وصيت مراقب به نفس

سعادت و فلاح را با او درميان بگذارد، چنانچه يك تاجر پس از تسليم مال التجاره به شريك، شرايط تجارت صحيح را با او در ميان مى‌گذارد.

به نفس بگويد: اى نفس من! سرمايه‌اى به جز عمر ندارم، اگر بيهوده از دست برود رأس المال از دست رفته و از تجارت مأيوس خواهم شد، امروز روز جديدى است كه خداوند بزرگ به من مهلت داده و مرگم را به تأخير انداخته و وقت را امروز بر من منت گذارده و مرا از نعمت فرصت بهره‌مند نموده است.

اگر مرده بودم، از او درخواست مى‌كردم كه به اندازه يك روز مرا به دنيا برگرداند تا عمل صالح به جاى آورم، خيال كن مردى و خواهش برگشت كرده و خداوند تو را بازگردانده، بيدار باش كه امروز را ضايع نكنى، كه هر نفسى گوهر سنگينى است كه نمى‌توان برايش قيمت معلوم كرد، مواظب باش كه براى يك شبانه‌روز بيست و چهار ساعت در اختيار است و بيست وچهار ساعت زمان كمى نيست، به وسيله آن مى‌توان تجارت معنوى فوق‌العاده كرد و با اين همه ساعت مى‌توان گنج‌هاى پر بهايى از برنامه‌هاى الهى بدست آورد.

در روايتى آمده:

در هر بيست و چهار ساعت براى عبد بيست و چهار خزانه مرتب قرار داده مى‌شود، درب يكى از آن خزانه‌ها باز مى‌شود، آن را پر از نور عمل نيكش مى‌بيند، عملى كه آن را در يك ساعت از بيست و چهار ساعت انجام داده، به مشاهده آن نور، چنان انبساط و خوشحالى به او دست مى‌دهد، كه اگر بر اهل جهنم پخش كنند، شگفت‌زده مى‌شوند. سپس خزانه‌اى را باز مى‌كنند تاريك و سياه، بوى بدى از آن مى‌آيد و اين نتيجه ساعتى است كه در آن معصيت خدا را كرده، به فزع و ترسى گرفتار مى‌شود كه اگر بر اهل بهشت تقسيم كنند عيش آن‌ها را ناقص مى‌كند. خزانه ديگرى بر او مى‌گشايند كه از ديدن آن نه خوشحال مى‌شود نه‌