عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٣ - غفلت گروه زيادى از مردم

داستان فرعون و برخورد ظالمانه او با موسى و هارون، از عجايب روزگار و از بهترين عبرت‌ها و پندها براى عبرت‌گيرندگان است.

سرنگون شدن مهم‌ترين قدرت زمان به دست يك نفر، كه تمام قدرت و اسلحه ظاهرى او چوب‌دستى چوپانى بود، بايد بهترين پند براى صاحبان زر و زور باشد.

اين مسئله در تاريخ ثابت شده است كه حق در هر جلوه‌اى كه باشد، بر باطل در هر قيافه و قدرتى كه باشد، پيروز است.

فرعون آن چنان در اوج قدرت بود كه بنى‌اسرائيل پس از بيرون آمدن از دريا، غرق شدنش را باور نمى‌كردند، موسى از خداوند بزرگ چاره خواست، خداوند بدن فرعون را از لابلاى امواج خروشان نيل به خشكى انداخت، بنى‌اسرائيل دسته دسته به تماشاى بدن او آمده و غلبه حق را بر باطل باور كردند.

آن گاه علاقه‌مندان به آن قلدر، بدنش را به مصر حمل كرده و در موميا پيچيدند و هم‌اكنون آن بدن در موزه بزرگ مصر موجود و همان‌طور كه قرآن مى‌گويد، درس عبرت براى جهانيان است.

حضرت اميرالمؤمنين على ٧ در باب حكمت‌هاى «نهج البلاغة» مى‌فرمايد:

ما أكثر العبر وأقل الإعتبار[١]،

عبرت‌ها و پندها بسيار است، ولى عبرت‌گيرنده كم است.

انسان اگر در جزئى‌ترين اجزاى عالم و كلى‌ترين آن اندكى انديشه كند، درمى‌يابد كه تمام حركات و حوادث به انسان پند مى‌دهند.

بيداران راه حق، براى بيدارى انسان از آنچه بر جهان مى‌گذرد به زبان نثر و نظم پندها ساخته و زنگ‌هاى بيدارباشى به صدا درآورده‌اند. حافظ قدسى در ديوان پر

[١] -نهج البلاغة: حكمت ٢٩٧؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٣٢٨، باب ٨٠.