عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٠ - حد و حقيقت حسد

بدين شرطها حاصل شود آنگه نيت تو نيت محمود باشد و از حد فاسد امل بيرون آمده باشى.

و بدان كه حصن كوتاهى امل، ذكر موت است و از اين جهت است كه رسول ٦ مى‌فرمايد:

وذكر هادم اللذات‌[١].

يعنى زياد به ياد از بين برنده لذات باشيد.

وحصن حصين او تذكر ناگاه رسيدن است بر غفلت و غرور و فتور نعوذ بالله.

پس اى برادر! اين جمله حاصل كن در دل خويش و نگه دار و دست از ضايع كردن وقت بدار و از قال و قيل دور شو و بيدار باش.

حد و حقيقت حسد

اما حسد: گوييم: حسد، خواستن زوال نعمت خداى تعالى است از برادر مسلمان از آنچه او را در آن صلاح باشد. اما اگر زوال نعمت از او نخواهى، لكن‌براى خود مثل آن نعمت خواهى، آن را غبطت خوانند و خبر پيغمبر صلوات الله عليه را بر اين حمل مى‌كنيم آنجا كه فرمود: لا حسد إلا فى اثنين‌[٢]، يعنى لا غبطة، از

[١] -محقق كتاب منهاج العابدين چنين مى‌گويد: در جامع الصغير: ١/ ٩٠ و مشرب الأرواح: ٢٧ به اين صورت آمده است: اكثروا ذكر هاذم اللذات الموت و به صورتهاى ديگر نيز در كتب مختلف مانند: طبقات الشافعيه سبكى: ٦/ ٣٨١ به صورت: شوبوا مجالسكم بذكرها هاذم اللذات. آمده است.

[٢] -احياء العلوم: ١/ ١١ و ٣/ ١٩١، در كشف الخفاء: ٢/ ٣٦١ به اين صورت آمده است: لا حسد الا فى اثنين: رجل عمله القرآن فهو يقوم به آناء الليل وآناء النهار، ورجل آتاه الله ما لا فهو ينفقه آناء الليل وآناء النهار.