جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٣٤١ - مطلب دوم در بيان منافع طعامها و ميوهها

آروغ زند سر بسوى آسمان كردن.

چهارم‌ مربّع نشستن در وقت طعام خوردن چه در حديث آمده كه مربّع نشستن را خداى تعالى دوست نميدارد.

پنجم‌ پسر خود را همراه بردن هر گاه او را تنها به مهمانى طلبيده باشند[١].

ششم‌ طعام خوردن بدست چپ با اختيار.

هفتم‌ طعام خوردن در حالتى كه راه روند.

هشتم‌ اجابت كردن دعوت طعامى كه جهت ختنه دختران پخته باشند.

نهم‌ نان را بكارد يا غير آن بريدن يا در زير كاسه نهادن.

دهم‌ پاك كردن استخوان از گوشت چه در حديث آمده كه جنّيان را در آن نصيبى هست پس اگر تمام گوشت او را بخورند آن چه در آن خانه بهتر است مى‌برند.

يازدهم‌ هر روز گوشت خوردن و در خوردن روزى دو مرتبه كراهت بيشتر است.

دوازدهم‌ زياده از چهل روز ترك خوردن گوشت كردن.

سيزدهم‌ گوشت نيم پخته خوردن.

چهاردهم‌ مرد پير را گرسنه خوابانيدن در شب.

پانزدهم‌ فراخ دستى كردن در معاش هر گاه مفلس‌[٢] باشد.

شانزدهم‌ مهمان را خدمت فرمودن.

هفدهم‌ ترك كردن چيزى خوردن در وقت شام چه در حديث آمده كه آن موجب خرابى بدن مى‌شود و نيز در حديث آمده كه هر كس كه شب شنبه و شب يكشنبه شام چيزى نخورد قوّت ازو مى‌رود و تا چهل شبانه رور باز نمى‌آيد.

هجدهم‌ بدو انگشت طعام خوردن با اختيار.

نوزدهم‌ در ظرفهاى نقره‌كوب طعام خوردن.

بيستم‌ خلال كردن به حوص درخت خرما و نى و ريحان چه خلال كردن به نى و ريحان سبب مرض جذام مى‌شود و هم چنين خلال كردن به چوب شاهسپرم و آس و كز و انار.

بيست و يكم‌ ماهى خوردن چه در حديث آمده كه خوردن آن گوشت بدن را مى‌ريزاند.

بيست و دوّم‌ پنير بى‌مغز گردو و گردو بى‌پنير خوردن.

بيست و سيّم‌ گوشت قاق خوردن.

بيست و چهارم‌ گوشت گنديده خوردن چه آن باعث خرابى بدن مى‌شود.

بيست و پنجم‌ از چيزى كه موش از آن خورده باشد خوردن‌

مطلب دوّم در بيان منافع طعامها و ميوه‌ها

به طريقى كه از حضرات ائمّه معصومين صلوات اللَّه عليهم اجمعين منقولست:

نان شعير بدان كه نان جو خوردن از شعار پيغمبرانست و در حديث وارد شده كه‌

در هيچ شكمى قرار نگيرد الّا هر مرضى كه در آن باشد بيرون كند و قوت پيغمبرانست.

نان برنج در حديث آمده كه‌

جهت مبطون يعنى كسى كه غايت او هميشه بيرون آيد نافعترين دواهاست و دباغت معده مى‌كند.

گوشت در حديث آمده كه‌

خوردن گوشت گوشت را در بدن مى‌روياند و

[١] بلكه در بعضى احوال شايد حرام بوده باشد صدر دام ظلّه

[٢] بلكه در بعضى اوقات شايد حرام بوده باشد صدر دام ظلّه