درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٩٩ - (شرح)

آيات قرآنى است و ديگر دانشجويان مكتب قرآن كه در مقام آموزش برآيند و نيز بوظايف دينى عمل نمايند.

گروه معلّمان كه بمرتبه كمال از علم و حكمت رسيده و در علوم الهى راسخ هستند و از تعليمات غيبى و ربوبى بهره‌مندند همچنان كه آيه كريمه‌ وَ تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى‌ قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ وَ فَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ‌ بيان نموده باينكه اهل ايمان و سعادت دو گروه هستند، يكى دانشمند كه در مقام استفاده و شنيدن علوم معارف الهى بر آمده و از مكتب توحيد استفاده و پيروى نمايد.

قسم ديگر شخص عالم بذات و علم او لدنى و از تعليمات ربوبى استفاده نموده و از مقام كبريائى بسمت معلّم و علم معرفى شده و بسمت حجت براى عموم مردم اعلام شده است، بالأخره رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله و اهل بيت عليهم السّلام كه علوم آنان لدنى و ذاتى و موهوبى است و به آنان عليم اطلاق مى‌شود، يعنى علم آنان از بشر استفاده نشده است، بلكه علوم آنان ذاتى و بتعليمات غيبىّ است و زائد بر ذات آنان نيست.

همچنان كه قسمت ديگر دو علم كه علم آنان زايد و اكتسابى و عارضى و در اثر تعليم و پيروى از مكتب توحيد و قرآن، علوم الهى و معارف را آموخته‌اند و بر طبق آن اطاعت مى‌نمايند.

زيرا هر فردى از بشر بايد از طريق تعليم و آموزش از علم و معارف الهى بهره‌مند شود، زيرا هرگز كسى به نيروى خود و بدون تعليم معلم از علم و معرفت بهره‌اى نخواهد داشت جز اينكه از معلم و استاد استفاده نمايد. و شخص متعلم محتاج بآنست كه از معلم استفاده نمايد.

همچنان كه مفاد آيه كريمه‌ لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ- ملك- ١٠ آنست كه اهل دوزخ خواهند گفت، چنانچه از جمله اهل‌