درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٢٥ - قوله له ما في السماوات و ما في الارض و ما بينهما و ما تحت الثرى
در موطن شهود نحوى از انحاء وجود خواهد بود.
اتحاد ذاتيات با ذات اتحاد حقيقى است مانند فرد خارجى انسان مثلا كه وجود او بعينه وجود ذاتيات او است مانند انسانيت و ناطقيت و حيوانيت و حساسيت كه همه داخل و جزء ذات او است و همه محمول هستند باو بالذات و بهوهو نه مانند صفات خارجى مانند ضاحكيت و كاتبيت كه معانى آنها خارج از معانى ذات فرد خارجى است كه حمل آنها بالعرض خواهد بود نه بالذات و نسبت صفات وجودى به حريم كبريائى نسبت ذاتيات است بذات قائم بالذات كه تحقق خارجى صفات جز در حريم كبريائى نخواهد بود.
هم چنان كه گفته مىشود (انه تعالى بذاته الاحدية البسيط بحسب المصداق و الخارج هو عين هذه الصفات الوجودية الوجوبية).
بعبارت ديگر وجود حقيقت واحده است و مرتبه كامل احديت بسيط الهيه است و مراتب نازل رشحاتى از فضل وجود او در مرحله امكانى بطور فيض وجود اشعهئى تابيده كه از شئون صفات ذاتى او است و وجودات امكانى در اثر نقصان آنها بمنزله اشعهئى از نور الانوار هستند كه در اثر قرب و بعد، داراى مراتب بسيار خواهند بود و از صفات وجودى نيز بهمين قياس بهرمند خواهند بود.
(و الحمد للَّه زنة عرشه)