درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٧٣ - قوله بما آتاهم الله من فضله
از پيروان مكتب قرآن نسبت باوصياء عليهم السّلام از نظر آنست كه حق تعالى بهر يك از آنان فضل و علم الهى و تعليمات غيبى موهبت فرموده در صورتى كه هر يك از منافقان مىخواستند كه در جامعه اسلامى موقعيت در قلوب مردم داشته باشند از اين نظر بهر يك از اوصياء عليهم السّلام رشك مىبردند.
و آيه كريمه فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً تأكيد در باره رسول صلى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام است كه حق تعالى بآنان فضل و كمال موهبت فرموده و نيز قرآن كريم و منصب نبوت و رسالت و خاتميت برسول صادع كه از فرزندان عالى قدر ابراهيم خليل عليه السّلام است موهبت فرموده و مراد از كتاب اسرار و بطون آيات قرآنى و صحايف نورانى از حقايق و علوم غيبى است.
و از جمله موهبت برسول صادع و اوصياء طاهرين او عليهم السّلام ملك عظيم موهبت فرموده است و مراد از ملك كمال قدرت و نفوذ علم كه بهر يك از آنان موهبت فرموده است.
از نظر اينكه هر يك از آنان را از لحاظ علوم غيبى و اسرار قرآنى كامل و مكمل قرار داده و از نظر تجرد و صفاء و نورانيت آنان صابر بسوى علم قدس هستند و در عالم ملك و ملكوت احاطه علمى و قدرت دارند زيرا مبادى عقلى علم و احاطه آنان ببطون آيات قرآنى كه سبب فضيلت هر يك از آنان بوده سبب حسد و حقد و رشك بعض افراد نيز گرديد و چنانچه حايز فضايل زياده بر تصور نبودند و فقط رابطه سببى مثلا با رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله ميداشتند ايجاب ميكرد كه باو حقد و حسد نورزند بلكه نسبت بوصى رسول صلى اللَّه عليه و آله اداء احترام نمايند و به پيشوائى در اثر قرابت و رابطه سببى او را بشناسند.
ولى در اثر فضايل بسيارى كه هر يك از اوصياء عليهم السّلام بآنها موصوف هستند سبب شده كه با آنان بمبارزه برخاسته و فضيلت آنان را انكار نمايند.