درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٥٣ - نفس روحانيت تعلقى است
نفس روحانيت تعلقى است
در گذشته مختصرى در باره حقيقت روح كه جسمانية الحدوث و روحانية البقاء است و يا روحانية الحدوث و روحانية البقاء است گفته شد و ظاهر آنست كه در اثر اينكه روح و نفوس بشرى در عوالم سابق وجوداتى متناسب با نشئات سابقه داشته بطور ظلى و اشعه تابان بودهاند.
هم چنان كه نفوس قدسيه پيامبران و رسولان بطور واضح و آشكار آثار و نورانيتى بر حسب نشئات سابقه داشته بلكه فضيلت آنان از آن نشئه آغاز شده و در ساير عوالم بتدريج و باختلاف عوالم آثار و فضايل و نورانيت نفوس قدسيه بعرصه ظهور رسيده و ميرسد.
خلاصه هر چه در اين نشئه بظهور ميرسد ظهورى است از آنچه در آن نشئه در نظر گرفته و يا در كمون داشتهاند از اين نظر همه نفوس بشرى صالح و طالح نيك و بد سعيد و شقى نيز بهمين منوال سهمى از وجود بتناسب نشئات گذشته داشتهاند كه از جمله صحنه عالم ذر و الست بوده است.
بالاخره نميتوان معتقد شد كه نفوس بشرى كه به جنين دميده مىشود و از آن در كريمه تعبير به نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فرموده حقيقتى نداشته باشد جز اينكه نيروى جنين كه حد وجودى آن نيروى نباتى است بحد رشد برسد