درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٥٠ - قوله و لكنه حى يجرى فيمن بقى كما يجرى في من مضى

افاضه شده كه قائم بروح مقدس او است در اثر رحلت رسول صلى اللَّه عليه و آله اين معلومات و تعليمات ربوبى بثمر نرسد و از قابليت نشر معارف الهى ساقط شود و بسيارى از حقايق و معارف كه بايد جزء برنامه مكتب قرآن و جزء معارف الهى معرفى شود بيهوده و بمقصد نرسد و معرض نشر قرار نگيرد.

بعبارت ديگر تعليمات ربوبى و الهامات غيبى برسول صلى اللَّه عليه و آله قائم بشخص رسول و حيات روح قدس رسول صلى اللَّه عليه و آله است زيرا معلومات از شئون روح و قائم و فعليت روح رسول صلى اللَّه عليه و آله خواهد بود و شخص ديگرى اين چنين قابليت فيوضات و تعليمات ربوبى را نداشته و نخواهد داشت و پس از رحلت رسول صلى اللَّه عليه و آله تعليمات از نشر معارف خارج شده نقض غرض خواهد بود.

اين بهترين دليل قاطع است كه براى رسول صلى اللَّه عليه و آله بايد وصى باشد هم چه عيسى مسيح يعنى على بن ابى طالب عليه السّلام كه از نظر قابليت و روح قدس هر چه را كه رسول از تعليمات ربوبى استفاده نموده بوصى خود تعليم نمايد و در جامعه بشر بوديعت گذارد كه سبب نشر معارف الهى گردد و برنامه مكتب قرآن توسعه يابد كه غرض اصلى يعنى ظهور رسالت و صفت ربوبيت حق تعالى خواهد بود.

و غرض از اين بيان آنست كه هرگز غرض از عالى وجود سافل نخواهد بود و هرگز غرض از رسالت رسول صلى اللَّه عليه و آله و بناگذارى مكتب قرآن پيروى مردم نيست بلكه اثر و لازمى از لوازم نشر توحيد و توسعه معارف الهى و بسط برنامه معارف مكتب قرآن آنست كه دسترس عموم قرار گيرد هر كه خواهد به طنين دعوت رسول صلى اللَّه عليه و آله پاسخ مثبت بدهد و پيروى نمايد و بمقامى از مقامات انسانيت نائل شود و هر كه خواهد بآن توجه ننمايد.

قوله‌ و لكنه حى يجرى فيمن بقى كما يجرى في من مضى‌

. بيان آنست كه هرگز آيتى از آيات كريمه قرآنى اختصاص بشخص و مورد خاص ندارد با اينكه درك و آموزش شخصى و اختصاصى باشد بلكه هر يك‌