درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٩٨ - قوله لا اله الا هو العلى العظيم
متفاوت باشند ولى تحقق حيات حقيقى ابدى و يا علم و احاطه وجودى و شهودى و يا قدرت و غلبه و قهر بطور اطلاق جز در حريم قدس ربوبى كه موجود حقيقى و بساطت وجودى است تصور نميرود.
بر اساس وحدت عاقل و معقول است و اينكه موجود مجرد كه خود را مىيابد و همان يافته خود او است وحدت و اتحاد حقيقى ميان مدرك و مدرك بفتح، هست و صورت مدرك همان مدرك بفتح خواهد بود و در ذات چه بر حسب حقيقت چه بر حسب اعتبار وحدت حقيقى خواهد بود زيرا حقيقت يك امرى دو وجود نپذيرد و حقيقت شىء دو مرتبه وجود داشته باشد اين امر محال است.
بهمين قياس در صفات حريم قدس همه آنها عين ذات است و چنانچه فرض شود كه هر صفت وجود مستقل داشته باشد لازم مىآيد كه ذوات واجب وجودات متعدد داشته باشد از اين نظر در اثر كثرت صفات حريم قدس كثرت عارض او نخواهد شد زيرا هر يك از صفات وجودى و كمالى كه تحقق به پذيرد عين صفات ديگر است و لازم آنست كه حيات او عين قدرت و هم چنين قدرت او عين حيات او باشد و بالاخره حى من حيث هو قادر و قادر من حيث هو حى ازلى.
خلاصه صفات وجودى همه موجود بوجود بحت بسيط واحد خواهند بود زيرا وجود و بساطت وجود حقيقى است كه با صفات وجودى و كمالى واحد حقيقى است فهو سميع من حيث هو بصير و عليم من حيث هو قادر و ذاته علمه و قدرته و حياته و ارادته فهو سميع بكله بصير بكله قدير بكله.
و صفت عالم و قادر كه از شئون حقيقى وجود است بطور بسيط و بدون تركيب است كه ذات جدا از صفت علم رعايت نشده باينكه ذات ثبت له العلم كه تركيب لازم بيايد از ذات و علم بلكه ذات قدس عين علم و قدرت و حيات است هم چنان كه وجود حقيقى بدون حيات محال و مفهوم ندارد و هيچ يك از صفات كمالى وجودى زائد بر ذات كبريائى نخواهد بود و همه صفات نيز حقيقت