شرح اصول فقه - محمدى، على - الصفحة ١١١ - ٢- دلالت تقرير معصوم

هم به احكام مشتركه ملحق مى‌كنيم به حكم عموم عام.

٢.دلالت تقرير معصوم

فصل دوم از فصول اربعه سنت،دربارۀ تقرير المعصوم است و در اين فصل به‌طور مجمل چهار بحث مطرح است:

١.تقرير چيست؟تقرير آن است كه شخص در منظر و مسمع معصوم فعلى را انجام دهد و يا سخنى دربارۀ حكمى از احكام شرعيه بر زبان جارى سازد و يا داراى اعتقاد ويژه‌اى باشد و معصوم با علم و التفات سكوت نموده و جلوى اين عمل يا گفتار يا پندار را نگيرد در اينجا سكوت با شرايطى كه خواهيم گفت به معناى امضاى امام عليه السّلام است و به معناى صحه گذاشتن و امضا كردن آن فعل يا قول يا عقيده است.

٢.تقرير چند شعبه دارد؟تقرير داراى سه شعبه است:

يكم.تقرير در فعل،

دوم.تقرير در قول،

سوم.تقرير در عقيده.

تقرير در فعل آن است كه شخصى در مشهد و محضر امام عليه السّلام كارى را انجام دهد مثلا دخانيات استعمال كند و امام عليه السّلام سكوت نمايد اين سكوت به معناى امضا و تصحيح آن عمل است،تقرير در قول آن است كه شخصى در محضر امام عليه السّلام حكمى از احكام خدا از قبيل وجوب جمعه را بيان كند و يا كيفيت عبادت يا معامله‌اى را بيان كند و امام عليه السّلام سكوت كند اين سكوت به معناى امضاى اين سخن است.تقرير در عقيده آن است كه شخصى داراى معتقدات ويژه‌اى در رابطه با خدا و معاد و...است و به محضر امام عليه السّلام رسيده و امام در برابر اعتقادات او سكوت نموده اين سكوت به معناى امضا و تصحيح اين اعتقاد است.

٣.شرايط تقرير چيست؟سكوت معصوم به‌طور مطلق به معناى امضاى و تقرير فعل يا قول و يا اعتقاد طرف نيست،بلكه با دو شرط سكوت علامت رضاست:

يكم.سكوت امام عليه السّلام با علم و التفات باشد؛يعنى بداند و متوجه هم باشد كه