باعث هر گونه حجاب [مانع ارتباط با خدا] است و پيراستن خانه از آنچه مورد نياز فورى نيست. عيسى بن مريم فرمود: زبانت را براى آبادانى دلت و به منظور فراخسازى خانه‌ات به كام بگير و از رياكارى و ولخرجى گريزان باش و بر گناهت گريه كن و از مردم بگريز چنان كه از شير و افعى مى‌گريزى زيرا آنان كه دارو بوده‌اند، امروز درد شده‌اند از آن پس خداوند را ديدار خواهى كرد، هر گاه كه بخواهى.

ربيع بن خثيم مى‌گويد: اگر مى‌توانى در جايى اقامت كنى كه هيچ كس تو را نشناسد و تو نيز كسى را نشناسى، چنان كن. در گوشه نشينى ايمنى اندامها سبكبارى و سلامت زندگى، شكستن سلاح شيطان، دورى از هر بدى و آرامش دل، ميسّر است و هيچ پيامبرى و وصيّى نيست مگر اين كه در دوران زندگى‌اش در آغاز و يا در پايان كار، عزلت گزيده است.«٣»

از امام صادق عليه السّلام است كه فرمود: «روزگار فاسد و برادران دگرگون شده‌اند، تنهايى براى دلها آرام بخش‌تر است.»

روايت شده است كه معروف كرخى به آن حضرت عرض كرد: يابن رسول الله مرا نصيحت كن. فرمود: «آشنايانت را كمتر كن. عرض كرد: بيشتر بفرماييد. فرمود: كسانى را كه مى‌شناسى ناشناخته انگار.»«٤»

غزّالى گويد: فضيل مى‌گفت: همين قدر بس كه خدا دوست انسان و قرآن مونس، و مرگ پند دهنده باشد خدا را همراه داشته باش و مردم را به سويى واگذار.

ابو ربيع به داوود طايى گفت: مرا موعظه كن. او گفت: از دنيا روزه‌دار و در آخرت روزه‌ات را باز كن و از مردم بگريز چنان كه از شير درنده مى‌گريزى.

مى‌گويند در تورات آمده است: فرزند آدم قناعت كرد، بى‌نياز شد از مردم كناره گرفت، سالم ماند شهوات را ترك گفت، آزاده گشت حسد را فرو گذارد، جوانمردى‌اش آشكار شد مدت كمى تحمّل كرد، مدّت درازى بهره برد.

وهيب بن ورد گويد: دانستم كه حكمت ده جزء دارد، نه جزء آن در خاموشى و جزء دهم در كناره گيرى از مردم است.

«٣» مصباح الشّريعه باب بيست و چهارم .

«٤» اين دو روايت را ابن فهد حلّى در كتاب التحصين به طورى كه در المستدرك الوسائل ج ٢، ص ٣٢٣ آمده به صورت مرسل نقل كرده است .