راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٣٠

از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود: «چهار چيز است كه مؤمن از همه آنها يا يكى از آنها بر كنار نيست: محسود مؤمن ديگرى واقع شود و اين مورد از همه براى او دشوارتر است. منافقى كه به دنبال او حركت مى‌كند، دشمنى كه به جنگ او برمى‌خيزد، شيطانى كه مى‌خواهد او را گمراه سازد».«٥٧»

از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه: «مؤمن نمى‌تواند خود را از يكى از سه چيز نجات دهد و گاهى هر سه بر او گرد آيند: يا يكى از كسانى كه با او در يك منزل زندگى مى‌كند، در را به روى او مى‌بندد و او را مى‌آزارد. يا همسايه‌اش او را اذيت مى‌كند. يا در راه رفتن به دنبال حوائجش كسى سبب آزار او مى‌شود. و اگر مؤمنى بر قلّه كوهى باشد خداوند شيطان را برانگيزد تا او را بيازارد و خداوند از ايمانش همدمى براى او فراهم آورد، تا او از تنهايى و وحشت به كسى پناه نبرد».«٥٨»

از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه: «هيچ مؤمنى نبوده و نيست و نخواهد بود مگر اين كه در جوارش همسايه‌اى باشد كه او را بيازارد. و اگر مؤمنى در يكى از جزيره‌هاى وسط دريا نيز مستقر شود، خداوند كسى را برانگيزد تا او را بيازارد».«٥٩»

در محضر امام صادق عليه السّلام سخن از گرفتارى و آن چيزهايى كه خداوند مؤمن را به آنها مبتلا مى‌سازد، به ميان آمد. حضرت فرمود: «از رسول خدا صلّى الله عليه و آله پرسيدند: چه كسى در دنيا بيشتر دچار بلاست؟ فرمود: پيامبران، بعد از آنها، به ترتيب هر كس بيشتر به ايشان شباهت دارد، سپس مؤمن به قدر ايمان و اعمال نيكويش مبتلا مى‌شود. بنا بر اين هر كه ايمانش صحيح و عملش نيكوست، گرفتارتر و هر كه ايمانش سست و عملش نازل باشد