از امام رضا عليه السّلام به نقل از پدرانش آورده است كه علىّ بن ابى طالب عليه السّلام به امام حسين عليه السّلام فرمود: «يا حسين نهمين تن از فرزندان تو قائم به حق و ظاهر كننده دين و گسترنده عدل و داد است. حسين عليه السّلام مى‌گويد: عرض كردم: آيا اين حتمى است؟ فرمود:

آرى، به خدايى كه محمّد صلّى الله عليه و آله را به نبوّت مبعوث و بر همه خلايق برگزيده است، امّا پس از غيبت و سرگردانى كه جز مخلصان كه در ايمان خود به يقين رسيده‌اند در آن زمان پايدار نمانند. كسانى كه خداوند از آنان به ولايت ما پيمان گرفته و در دلهاى ايشان ايمان را مقرّر ساخته و به وسيله روحى از جانب خود ايشان را تأييد كرده است».«٤٦٩»

از آن جمله مطلبى است كه در آن كتاب از حسن بن علىّ بن ابى طالب عليه السّلام آورده است: چون حسن بن على عليه السّلام با معاويه صلح كرد بعضى از شيعيان او را به خاطر بيعتش«٤٧٠» ملامت كردند. فرمود: «واى بر شما، نمى‌دانيد كه من چه كرده‌ام، به خدا سوگند، آنچه من كردم براى شيعيانم بهتر از آن چيزى است كه آفتاب بر آن طلوع و غروب مى‌كند. آيا نمى‌دانيد كه من امام شما هستم و اطاعت از من بر شما واجب است و من- مطابق نصّى كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله در باره من فرموده است- يكى از دو سرور اهل بهشتم؟ گفتند: آرى مى‌دانيم، فرمود: آيا نمى‌دانيد كه خضر عليه السّلام چون كشتى را سوراخ كرد و آن پسر بچه را كشت و ديوار را ساخت، باعث خشم موسى عليه السّلام شد، چون حكمت اين كارها بر او پوشيده بود در صورتى كه نزد خدا حكمت و مصلحت داشت؟ آيا نمى‌دانيد كه هيچ يك از ما (ائمه عليهم السّلام) نيست مگر اين كه در گردن او بيعتى با طاغوت زمانش هست جز قائم عليه السّلام كه عيسى بن مريم پشت سر او نماز مى‌خواند و خداى تعالى ولادت او را مخفى و شخص او را از انظار غايب مى‌سازد تا موقعى كه اين نهمين فرزند برادرم حسين عليه السّلام و پسر بانوى زنان خروج كند و تكليف بيعت با هيچ كس بر گردن‌

«٤٦٨» اعلام الورى ، ص ٣٩٩.

«٤٦٩» اعلام الورى ، ص ٤٠٠.

«٤٧٠» كلمه بيعت به غلط به جاى كلمه صلح به كار رفته است چون امام حسن عليه السلام هرگز با معاويه بيعت نكرد. » م .