راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٩٠ - فصل امّا كرامات امام حسين عليه السّلام

بود. پس از آن طولى نكشيد كه جابر از دنيا رفت. و اين داستان گرچه يك منقبت است اما بسى بزرگ و برابر شمارى از مناقب است.«٢٣٨»

مى‌گويم: اين حديث جابر را اشخاص زيادى از عامه و خاصه با عبارات مشابهى نقل كرده‌اند.

در ارشاد مفيد«٢٣٩» از عمر بن دينار و عبد الله بن عبيد بن عمير نقل شده است كه آن دو گفتند: ما هيچ وقت با ابو جعفر محمد بن على عليه السّلام ديدار نكرديم مگر آن كه هزينه، پوشاك و صدقه‌اى به ما مرحمت مى‌كرد و مى‌فرمود: «اينها پيش از ديدار شما با من، برايتان آماده شده است.»

از سليمان بن قرم نقل شده كه مى‌گويد: ابو جعفر محمّد بن على عليه السّلام پانصد، ششصد تا هزار درهم به ما مرحمت مى‌كرد و از ارتباط و احسان به برادران و ديدار كنندگان و كسانى كه از او چشم اميدى داشتند خسته نمى‌شد.

از آن حضرت نقل شده، درباره حديثى سؤال شد كه وى به طور مرسل نقل مى‌كند، نه مسند. فرمود: «هرگاه حديثى براى شما نقل مى‌كنم، سند من پدرم از قول پدرش و او از جدّش رسول خدا صلّى الله عليه و آله، به نقل از جبرئيل و او از خداى تعالى است.»«٢٤٠»

همواره مى‌گفت: «گرفتارى ما از ناحيه مردم سنگين است، زيرا هرگاه ما ايشان را بخوانيم، اجابت نكنند و اگر آنان را واگذاريم، به وسيله ديگران هدايت نشوند.»«٢٤١»

بارها مى‌فرمود: «مردم از ناحيه ما كه خاندان رحمت، شجره نبوّت، كان حكمت، جايگاه فرشتگان و محلّ نزول وحى هستيم، مورد كينه و عقوبت قرار نمى‌گيرند.»«٢٤٢»

فصل‌

اما كرامات آن حضرت در كتاب كشف الغمه«٢٤٣» به نقل از كتاب دلائل حميرى از